Sunday, August 2, 2015

కాదేదీ అసాధ్యం - మన తెలంగాణ



ఒకానొక సమయంలో నేనేమిటో తెలియని శూన్యపు, అయోమయపు స్థితిలో, ఇల్లలుకుతూ తన పేరే మరచిపోయిన ఈగలా మారిన నన్ను, నా పరిస్థితిని అర్ధం చేసుకుని నాకు సులువుగా అర్ధమయ్యేలా చెప్పి, నన్ను చదవమని, చదివినదానిని గురించి రాయమని, ఆ రాతలను సరిదిద్ది, విశ్లేషించి నాలోని ఆలోచనలను, భావాలను, సంఘర్షణలను అన్నింటిని అక్షరాలుగా మార్చుకోమని, నాకంటూ ఒక కొత్త దారిని సృష్టించుకోమని దిశానిర్ధేశం చేసిన, గృహిణినుండి ఈనాడు ఇన్నిరకాల పాత్రలతో అందరి అభిమానం పొందడానికి మూలకారణమైన, ఎప్పటికప్పుడు నన్ను ప్రోత్సహిస్తూ, విశ్లేషిస్తూ, తప్పులుంటే హెచ్చరిస్తూ, ఒక నేస్తంగా, గురువుగా, శ్రేయోభిలాషిగా, మార్గదర్శిగా తోడున్న ఫ్రియమైన వ్యక్తికి ఈ వ్యాసాన్ని అంకితం చేస్తున్నాను. రక్తసంబంధాలకంటే స్నేహబంధానికి ఎక్కువ విలువని, గౌరవాన్ని ఇచ్చే నేను ఈ స్నేహితులదినోత్సవంనాడు నా ఆత్మీయనేస్తానికి గురుదక్షిణగా ఇంతకంటే విలువైన బహుమతి ఏమివ్వగలను.

థాంక్ యూ ఫ్రెండ్...






http://www.manatelangana.org/jyothi-in-talks-for-wonder-woman/



మన తెలంగాణ దినపత్రికలో నారి శీర్షికలో ఈ వ్యాసం..

 

 ఒక
సాధారణ గృహిణి జ్యోతి వలబోజు. భర్త గోవర్థన్ సివిల్ ఇంజనీర్. ఒక కొడుకు కృష్ణ చైతన్య, సివిల్ ఇంజనీర్ అయిన కూతురు దీప్తి. వాళ్లు కాలేజీలకు వెళ్లిపోతారు. ఇక అంతా ఖాళీ సమయమే.. ఏం చేయాలి..? కుట్లు అల్లికలు, సాఫ్ట్ టాయిస్ తయారు చేయడం, పెయింటింగ్స్ వేయడం చేస్తుండేవారు. కాని పిల్లలకు కంప్యూటర్ పైన చేస్తున్న పని చూశాక తనూ నేర్చుకుంటే..?అనే ఆలోచన వచ్చింది. వచ్చిందే తడవుగా కంప్యూటర్ వైపు అడుగులు వేయడం మొదలు పెట్టారు జ్యోతి. .. కట్ చేస్తే .. నేడు ఆమె ఒక బ్లాగర్. తన బ్లాగు ద్వారా అనేక విషయాలు అంతర్జాలంలో వివరిస్తున్నారు రచయిత్రి, బ్లాగర్ జ్యోతి వలబోజు…. ‘మన తెలంగాణ’ ఆమెను కలిస్తే అనేక విషయాల గూర్చి ఇలా చెప్పారు…


పిల్లలు పెరిగే దాకా ఇంటిపని, వంట ఇలా సరిపోయేది. ఖాళీ సమయంలో కుట్లు, అల్లికలు చేసేదాన్ని. అప్పుడప్పుడు పెయింటింగ్స్ వేసేదాన్ని. ఇంకా ఏదైనా సమయం ఉంటే టీవీ చూసేదాన్ని. పిల్లల కోసం మెల్లగా కంప్యూటర్ నేర్చుకున్నాను. ఇంటర్నెట్‌ను కూడా తెలుసుకుంటుంటే ఇంకా తెలుసుకోవాలి అనే జిజ్ఞాస మొదలైంది. అలా అలా నేర్చుకుంటూ 2006లో తెలుగు టైపింగ్ నేర్చుకొని మిత్రుల సహాయంతో ఒక బ్లాగును మొదలు పెట్టాను. తెలుగు టైపింగ్ కొంచెం బాగా రాగానే నాఆలోచన్లకు ఒక రూపం ఇచ్చాను. ఒక్కో ఆలోచనకు ఒక్కో బ్లాగును తయారుచేశాను. అవి జ్యోతి, షడ్రుచులు.. చైత్రరథం.. ఆముక్తమాల్యద.. బ్లాగ్ గురువు.. విజయ విలాసము..గీతలహరి.. నైమిశారణ్యం.. అన్నపూర్ణ .. ఇలా నా బ్లాగులు ఉన్నాయి. ముఖ్యంగా నేను నేర్చుకున్నట్లే ఎవరైనా బ్లాగులను నేర్చుకోవాలని ఉంటే ఉపయోగపడేలా నా ‘బ్లాగు గురువు’ ను నేర్పుతున్నట్లే ఉంచాను. అలాగే మంచిమంచి తెలుగు పద్యాలను, ఆడియో రూపంగా నా ‘ఆముక్తమాల్యద’ బ్లాగులో ఉంచాను. నైమిశారణ్యం బ్లాగు పూర్తిగా ‘ఆధ్యాత్మికత’పైనే. తరువాత షడ్రుచులు అంటే తెలంగాణ వంటలు.
సరదాగా తెలుసుకుందామని మొదలుపెట్టిన ఈ బ్లాగుల ప్రయాణం సరదా..సరదాగా సాగుతూ ఎన్నో రాతలు, వంటలతో సాగింది. నేను పెద్దగా రాసేదాన్ని కాదు. కానీ ఆ రాతలూ, వంటలూ నన్ను ముందుకు తీసుకెళతాయని ఎప్పుడూ అనుకోలేదు.


aమన తెలుగు వంటకాలు తెలుగులోనే తెలుసుకుంటే…? ఎంత ఆనందం. మన భాషలో చదువుకోవడం.. తరువాత తయారు చేసుకోవడం చాలామంది మహిళలకు ఉపయోగపడేలా, అందరికీ అందుబాటులో ఉండేలా తెలుగు, ఇంగ్లీషు వెబ్‌సైట్‌లో ఉంచాను. తెలుగువారు ఎక్కడున్నా అంతర్జాలం(ఇంటర్నెట్)లో వెతికి పట్టుకుని ఆయా వంటను నేర్చుకుంటారు. ఇలా బ్లాగుల్లో రాసుకుంటూ నా రచనా వ్యాసంగాన్ని మెరుగు పరచుకున్నాను. ప్రముఖ పత్రికలలో నా వ్యాసాలు రావడం ప్రారంభమైంది. అలా ఒక ప్రముఖ వారపత్రికలో ‘రుచి’ శీర్షికతో నా రచనలు నాలుగు సంవత్సరాలు రెగ్యులర్‌గా నడిచాయి. ఈ మధ్యనే ‘నొవాటెల్’ హోటల్ వారు తెలంగాణ వంటల ఫుడ్ ఫెస్టివల్ నిర్వహిస్తే దానికి నేనే ఫుడ్ కన్సల్టెంట్‌ని. ఈ ఫెస్టివల్‌లో మనం మరచిపోయిన మన తెలంగాణ వంటలకు అనూహ్యంగా స్పందన వచ్చింది. ఒకసారి ఒక రచయిత నాకు చిన్న సూచన చేశారు. అదేమిటంటే ‘మన తెలంగాణ వంటలు ఎవరూ పరిచయం చేయలేదు. మీరు తెలంగాణ వంటల మీద రాయండి’అని. ఆ తర్వాత ఆలోచించి మా పెద్దవాళ్లను, మా అమ్మను, మా అత్తమ్మను, ఇతర మిత్రులను అడిగి తెలంగాణ వంటలను ఒక సంవత్సరం పాటు సేకరించాను. మన పెద్దలు ఆనాడు చేసే వంటలు తిని ఎంత ఆరోగ్యంగా ఉండేవారో అని తెలుసుకుని ముందుగా అలా వచ్చిందే వెజ్ వంటలు. తరువాత దాని స్పందనను చూసి మాంసాహార వంటలు కూడా ప్రింట్ చేశాను. ఇవన్నీ ఇంటర్నెట్‌లో అందుబాటులో ఉంచాను.
ఇక 2010వ సంవత్సరంలో నా సంపాదకత్వాన ‘మాలిక’ అనే ఆన్‌లైన్ మాసపత్రికను ప్రారంభించాను. దీన్లో కవితలు, పద్యాలు కథలు వస్తుండేవి. ఇలా వచ్చిన కథలలో 24 మంది రచయితలతో ఒక పుస్తకం అచ్చువేశాను. అదీ మా ‘జెవి పబ్లికేషన్స్’ తరుపున ప్రింట్ చేశాము. ఈ పబ్లికేషన్‌ను 2014లో స్టార్ట్ చేశాము. అలాగే ఉమెన్ రైటర్స్ గ్రూపును ఏర్పాటు చేసి ‘ప్రమదాక్షరి’కథామాలికను ప్రింటు చేశాము. దీనికీ చాలా బాగా స్పందన వచ్చింది.
ప్రమదాక్షరి, జెవి పబ్లికేషన్స్ కలిసి 2014 డిసెంబర్‌లో జరిగిన బుక్ ఫెస్టివల్‌లో మా పబ్లికేషన్ పుస్తకాలతో స్టాల్ నిర్వహించాము. రచయితలు, రచయిత్రులు కూడా ఈ స్టాల్ నిర్వహణలో పాలుపంచుకున్నారు. వాళ్లు సరాసరి పుస్తకప్రియులను, అభిమానులను కలుసుకోవడంతో చాలా ఆనందంగా ఫీల్ అయ్యారు.
అంతర్జాలం చాలా మాయగా ఉంటుంది. ఏది నేర్చుకోవాలన్నా ఇంటర్నెట్‌లో చదువుతూ, ప్రాక్టీస్ చేస్తూ నేర్చుకోవచ్చు. దీనికి ఉన్నత విద్య అంతగా అవసరం లేదు. నేర్చుకోవాలనే కోరిక, లక్షం ఉంటే తప్పనిసరిగా వస్తుంది. ఫేస్‌బుక్‌లో చాలా మంది స్నేహితులు కలుస్తారు. రకరకాల వాళ్లు పరిచయం అవుతారు. అయితే మనం మాత్రం జాగ్రత్తగా ఉండాలి. లేకపోతే లేనిపోనివి వస్తాయి. బాధిస్తాయి. నేనైతే నా ఆత్మీయ మిత్రుల ద్వారా చాలా నేర్చుకున్నాను. ఇక చివరగా మహిళలు టీవీ సీరియల్స్‌తో పొద్దుపుచ్చకుండా ఇంటర్నెట్ ద్వారా వాళ్లకు నచ్చిన అంశాలపై నేర్చుకోవచ్చు. అంతేకాక బిజినెస్ చేసుకోవచ్చు. అదీ ఇంట్లోనే ఉంటూ. ఎక్కడికీ వెళ్లకుండా ఆన్‌లైన్లోనే బుకింగ్, డిస్పాచ్ తదితర కార్యక్రమాలు నిర్వహించుకోవచ్చు. మనకు సంకల్పం ఉండాలేకానీ సాధించలేనిది ఏదీ లేదు అన్నారు జ్యోతి వలబోజు.
ఇంటర్వూ… దామర్ల విజయలక్ష్మి

Thursday, July 30, 2015

పుస్తకం ఒక బహుమతి.. 50% ధరకే పుస్తకాలు ...

 
“Books make great gifts because they can unveil hidden secrets.” –Dan Brown

“Books make great gifts because they expand your horizons and keep you cooking.” –Emeril Lagasse

“Books make great gifts because they have whole worlds inside them, and it’s much cheaper to buy somebody a book than it is to buy them the whole world.” –Neil Gaiman

“Books make great gifts because… [they don’t] come in any particular size, so you don’t have to be embarrassed if you bought somebody the wrong size.” –Valerie Bertinelli

“Books make great gifts because in a time of trouble, they can take the reader personally into a place of hope.” –Glenn Beck

“Books make great gifts because they’re everybody’s favorite things.” –Julie Andrews

“Books make great gifts because they’re something you love that you can share.” –John Lithgow

“[Books are] the most fun you can have for under $25. You and your significant other can’t go to a movie and buy popcorn and have that much fun!” –Al Roker

“Books make great gifts because you don’t have to plug them in.” –Alec Baldwin

మన ఇంట్లో ఏదైనా శుభకార్యం జరిగినా, ఎవరింట్లో పార్టీ లేదా పెళ్లికి వెళ్లినా బహుమతులు ఇవ్వడం రివాజు. దానికోసం ఏ ప్లాస్టిక్ డబ్బానో, స్టీల్ లేదా గ్లాస్ ఐటెమ్స్, లేదా చిన్న చిన్న షో పీసెస్ ఇస్తుంటాం. ఇక దేవుళ్ల ఫోటోలు, గడియారాలకు లెక్కలేదనుకోండి. కాని ఇవి తీసుకున్నవారు ఎంత సంతోషించారో, తిట్టుకున్నారో మనకు తెలీదు. తెలుసుకోవాలని కూడా అనుకోము. ఎంత చిన్న గిఫ్ట్ ఐనా సుమారు యాభై రూపాయలు పెట్టక తప్పదు. కాని అది ఎక్కడో స్టోర్ రూమ్ లోకి వెళుతుంది లేదా ఇంకెవరికో గిఫ్ట్ గా వెళుతుంది. మనం ఇచ్చిన బహుమతులు ఎంత మంది భద్రంగా దాచుకుంటారు. చాలా అఫురూపమైన బహుమతి , ఫలానావారు ఇచ్చారు అని ఎన్నిసార్లు గుర్తు చేసుకుంటారు. ఇధే ఆలోచన మనకు కూడా వర్తిస్తుంది..

అందుకే కాస్త ట్రెండ్ మారుద్దాం. ఇప్పటికే ఈ పద్ధతిని కొందరు పాటిస్తున్నారు కాని అందరం అలవరచుకుందాం..
పుస్తకాన్ని బహుమతిగా ఇవ్వండి.. ఇవి వెలకట్టలేనివి. చదివేవారు లేరు అంటారా.. ఉన్నారు. కాని మనం ఎవరింటికైనా వెళుతుంటే. వారికి బహుమతి ఇవ్వాలనుకుంటే వారి గురించి కాస్తైనా తెలిసుంటుంది కదా. వారి అభిరుచి మేరకు మన బడ్జెట్ లోనే పుస్తకాలు కొని ఇవ్వొచ్చు. అది కథలైనా, నవలైనా, పద్యాలైనా, ఆటలైనా, టెక్నికలైనా, బొమ్మలైనా, పూజలైనా, తీర్థయాత్రలైనా... ఏవైనా సరే.. పుస్తకాలు చదవండి. చదివించండి..
ఈ క్రమంలో జె.వి.పబ్లికేషన్స్ ఒక కొత్త ఆలోచన చేస్తోంది. ఎప్పుడైనా, ఎవరికైనా బహుమతిగా ఇవ్వాలనుకుంటే జె.వి.పబ్లికేషన్స్ ద్వారా ప్రచురించబడిన పుస్తకాలలో కనీసం 25 అయినా తీసుకునేవారికి సగం ధరకే ఆ పుస్తకాలను ఇవ్వడం జరుగుతోంది. మరికొందరు మహిళా రచయిత్రులు కూడా తమ పుస్తకాలను సగం ధరకు ఇవ్వడానికి సుముఖులుగా ఉన్నారు..

మరి ఇంకెందుకు ఆలస్యం. ఆలోచించండి..

మానవత్వపు విలువల 'దీపతోరణం'



నవతెలంగాణ    Jyothi Valaboju

దీపతోరణం సమీక్ష (దర్వాజా సాహితీ పేజి)

Mon 20 Jul  2015


సమాజంలో మన చుట్టూ జరిగే ఎన్నో సంఘటనలు సాహిత్యానికి పునాది వేస్తాయి. రచయితలు తమదైన భావవ్యక్తీకరణ శైలిలో ఈ సంఘటనలు, అంశాలు, వ్యక్తుల గురించి అందమైన కథలుగా మలుస్తారు. అందుకే చాలా కథలు చదివినప్పుడు అవి మనకు తెలిసినట్టుగా, చూసినట్టుగానే అనిపిస్తాయి. రచనలు చేయడం మాత్రమే కాదు ఒక సంఘసేవికగా, సమాజం పట్ల ఒక బాధ్యతగల వ్యక్తిగా ఇటువంటి సున్నితమైన అంశాలతో రాసిన కథలను 'దీపతోరణం'గా గుచ్చి తన మూడవ పుస్తకంగా ఆవిష్కరించారు శ్రీమతి కన్నెగంటి అనసూయ. మొత్తం పదిహేను కథలతో అందించిన ఈ తోరణంలోని ప్రతీ కథ పాఠకులను చదివించి, కదిలించి, ఆలోచింపజేస్తుంది. ఆసక్తికరమైన కథనం, చక్కని కథాంశాలతో రాసిన ఈ కథలలో అవసరమైన చోట అందమైన పలుకుబడులతో పుస్తకం ఆసాంతం చదివిస్తాయి. 'పితృదేవోభవ' కథలో తండ్రి ప్రేమ కోసం ఆరాటపడే కొడుకు తండ్రి భుజాలమీద ఎక్కాలనే చిన్న ఆనందం, చెరకుగడలు నాన్నే ముక్కలు చేసి ఇవ్వాలి అనే కోరికలు తీరక తండ్రి మీద ద్వేషాన్ని పెంచుకుంటాడు.

''ఆ చల్లని నీడలో'' కథలో స్కూలుపిల్లలకు వానాకాలంలో రక్షణకు గొడుగులు ఇవ్వాలనుకుంటే వాన వస్తే స్కూలు ఎగ్గొట్టచ్చనే కోరికతో పిల్లలు వాటిని తిరస్కరిస్తారు. ఆ స్కూలులో పిల్లలకు పెట్టే మధ్యాహ్న భోజనపు పథకం విషయంలో పొదుపుగా ఖర్చుపెట్టి మిగిలిన డబ్బుతో పిల్లలకు ఇంకో కూర చేయించి పెట్టాలనే హెడ్‌ మాస్టర్‌ గారి అంకితభావాన్ని చూపించారు రచయిత్రి.

మరో కథ 'జీవితాన్ని శాసించేవి' కథలో సమాజంలో నిత్యం ఎదురయ్యే సమస్య ఇంటి / కుటుంబ సమస్య. చిన్న ఇంటిని వదలి పెద్ద ఇంట్లో మనిషికో గది పేరిట కుటుంబ సభ్యుల మధ్య ఆత్మీయానురాగాలు కోల్పోయి ప్రవర్తిస్తుంటారు. ఇల్లు విశాలమైనా కూడా మనసులు ఇరుకున పడిపోయే ప్రమాదం ఎదురైనవేళ వాళ్ళు తీసుకున్న నిర్ణయం కథకు ముగింపునిస్తుంది.

వినియోగదారుల హక్కుల గురించి అవగాహన కలిగిస్తుంది 'ఆ మాత్రం చాలు' కథ. 'ఏదైనా అంతే' కథలో ప్రతీ గృహిణి ఎదుర్కొనే నీటి సమస్యను, నీటి పొదుపు గురించి రాసిన ప్రతీ వాక్యం అభినందనీయం.. చిన్నప్పుడు దీపావళి పండగ సమయంలో సిసింద్రీలు తయారు చేస్తూ కంటి చూపు కోల్పోయిన స్నేహితుడి కోసం దీపావళి పండగ జరుపుకోవడమే మానేసిన రామారావు కథే 'దీపతోరణం'. కన్నెగంటి అనసూయ పుట్టిన గ్రామ పరిసరాలు, ఆత్మీయతానురాగాలు, పల్లె వాతావరణం, ఇవన్నీ ఆమె కథలలో తొంగి చూస్తాయి. ఆమె సేవాభావం కూడా ఈ కథలలో ప్రస్ఫుటంగా కనిపిస్తుంది...

 - జ్యోతి వలబోజు,

Sunday, July 19, 2015

బంధాలు - అనుబంధాలు ( నవతెలంగాణ )



బంధాలు.. అనుబంధాలు
Wed 15 Jul 02:56:51.551319 2015
భార్య .. భర్త
తల్లిదండ్రులు.. పిల్లలు
కొడుకులు... కోడళ్ళు
కూతుళ్ళు... అల్లుళ్లూ
అత్తలు.. మామలు
పిన్ని... బాబారు
ఇలా... భారతీయ కుటుంబ వ్యవస్థ చాలా గొప్పది. ఎన్నో బంధాలు అనుబంధాలు... అందరి మధ్య రక్త సంబంధంతో కూడిన ప్రేమ, అనురాగం, గౌరవం, మమకారం కనిపిస్తుంది. నీది నాది అని కాకుండా మనది అనే అందమైన ఆప్యాయతతో కూడిన భావన అందరికీ ఉంది. నమ్మశక్యం కావట్లేదు కదా... చదువుతుంటే, వింటే చాలా బావుందనిపిస్తుంది. కాని ఇది ఒకప్పటి మాట అని అందరూ ఒప్పుకునే చేదు నిజం . ఈ రోజు ఈ అనుబంధాలన్నింటిలో ఎన్నో పరిమితులు, వలయాలు, పొరలు, ఆత్మవంచనలు, స్వార్థాలు, మోసాలు చోటు చేసుకున్నాయి.
నిజజీవితంలో మనుషుల మధ్య దూరం పెరిగిపోతుందన్న మాట మాత్రం వాస్తవమే. ఒకరి మాట ఒకరికి నచ్చదు. వారి ఉనికిని కూడా సహించరు. ఇంట్లో ఎదురుగా కనబడే పెద్దలను లెక్క చేయని యువత ఆమెరికా ఫ్రెండుతో రోజూ గంటల తరబడి ముచ్చట్లేస్తుంటారు. కొత్తవారితో స్నేహం పెంచుకోవడానికి చూపే ఆసక్తి, ఉత్సాహం, ఇంట్లో వున్న వారితో సంబంధ బాంధవ్యాలు మెరుగు పరుచుకోవడంలో మాత్రం చూపడం లేదు.
ఒకప్పుడు భార్యాభర్తలు ఎంతో అన్యోన్యంగా ఉండేవారు. ఒకరికోసం ఒకరు అన్నట్టుగా కుటుంబ శ్రేయస్సు కోసమే కలిసి కష్టపడేవారు. ఎంత పెద్ద ఉమ్మడి కుటుంబమైనా అందరినీ ప్రేమగా చూసుకుంటూ బాధ్యతలను సమంగా పంచుకుని అందరినీ ఒక్కతాటిపై నడిపించేవారు. కాని నీటి ఆధునిక యుగంలో ఈ బంధాలు అనుబంధాలకు గల అర్థాలు మారిపోతున్నాయి. బిజీ లైఫ్‌ మనిషి జీవితంలో అనూహ్యమైన మార్పులను తెస్తుంది. భార్యాభర్తలు, అన్నదమ్ములు, పిల్లలు అందరూ 'ఎవరికి వారే యమునా తీరే' అన్నట్టుగా జీవిస్తున్నారు.
డబ్బు సంపాదనపైనే అందరి దృష్టి. మానవ సంబంధాలను అంతగా పట్టించుకోవడం లేదు. ఎవరికి వారు తమకంటూ విడిగా బ్యాంక్‌ అకౌంట్లు, ఇళ్ళు, వాహనాలు, వస్తువులు కొనుక్కుంటున్నారు. ఒక్క ఇంట్లో ఉండేవారే తల్లైనా, తండ్రైనా, పిల్లలైనా నీది నాది అని మాట్లాడుకుంటున్నారు.. ఇలాంటి బిజీలైఫ్‌లో పూర్తిగా మునిగిపోయిన తల్లిదండ్రులు తాము కన్న పిల్లలను తమ తల్లిదండ్రులకో, అత్తామామలకో, పనిమనుషులకో, క్రెష్‌లకో అప్పగిస్తున్నారు. పెద్దవాళ్లైన తల్లిదండ్రులను వృద్ధాశ్రమాలకు పంపేస్తున్నారు. దీంతో తల్లితండ్రులకు పిల్లలకు మధ్య సహజంగా ఉండాల్సిన అనుబంధం, ఆప్యాయతలు కొరవడుతున్నాయి.
మనం చెప్పుకోవలసిన మరో ముఖ్యమైన విషయం ఉంది. సమాచార, సాంకేతిక విప్లవం ఈ విశాల ప్రపంచాన్ని చిన్న గ్రామంలా మార్చేసింది. దేశవిదేశాల మధ్య సరిహద్దులను చెరిపేసి వేల మైళ్ల దూరాన ఉన్నవారిని కూడా నిమిషాల్లో కలిపేస్తుంది. సాంకేతిక పరిజ్ఞానం వల్ల మానవ సంబంధాలు మెరుగైనట్లు కనిపించినా కుటుంబ సంబంధాలు మాత్రం దెబ్బ తింటున్నాయని కొందరంటున్నారు.
కాని నిజజీవితంలో మనుషుల మధ్య దూరం పెరిగిపోతుందన్న మాట మాత్రం వాస్తవమే. ఒకరి మాట ఒకరికి నచ్చదు. వారి ఉనికిని కూడా సహించరు. ఇంట్లో ఎదురుగా కనబడే పెద్దలను లెక్క చేయని యువత ఆమెరికా ఫ్రెండుతో రోజూ గంటల తరబడి ముచ్చట్లేస్తుంటారు. కొత్తవారితో స్నేహం పెంచుకోవడానికి చూపే ఆసక్తి, ఉత్సాహం, ఇంట్లో వున్న వారితో సంబంధ బాంధవ్యాలు మెరుగు పరుచుకోవడంలో మాత్రం చూపడం లేదు.నిత్యం కలుసుకునే వ్యక్తులు, స్నేహితులు, రక్తసంబంధీకుల మధ్య ఉండే కమ్యూనికేషన్‌ గ్యాప్‌ ఇంటర్‌నెట్‌లో కలిసిన వ్యక్తుల మధ్య ఉండడం లేదు. ఆ వ్యక్తులు కేవలం మాటలు, రాతల ద్వారానే పరిచయం. వాళ్లు ప్రత్యక్షంగా కూడా కలిసి వుండరు. అయినా వారి మధ్య ఎంతో నమ్మకం, ఆత్మీయత. ప్రతీ బంధం ఇలాగే వుండాలని లేదు. ప్రేమ, నమ్మకం, ద్వేషం, మోసం అనేవి వాస్తవ ప్రపంచం, మిధ్యా ప్రపంచం రెండింటిలో సమానంగా ఉన్నాయి. కుటుంబ సభ్యులు, బంధువులు కూడా ఇంటర్నెట్‌ ద్వారా ముచ్చటించుకుంటున్నారు. ఆహ్వానాలు పంపిస్తున్నారు. ఫొటోలు పంపించుకుంటున్నారు. ఇక్కడ ఒకే ఊర్లో ఉన్నవారికి తెలియని విషయాలు ఫేస్బుక్‌ ద్వారా బంధువులకు తెలిసిపోతున్నాయి. ఇది మంచికో, చెడుకో గాని దాచాలనుకున్నవి బయటపడిపోతున్నాయి. దూరంగా ఉన్నవారి మధ్య కూడా బంధం తెగకుండా ఉంటోంది.
అందరి ఆలోచనలు, అభిప్రాయాలు ఒకేలా ఉండవు. నిజజీవితంలో ఈ పరస్పర విభేదాలతోనే అపార్థాలు, అనుమానాలతో గొడవలు మొదలవుతాయి. కాని నెట్‌ ద్వారా పరిచయమైన వ్యక్తులలో ఒకే విధమైన అభిప్రాయాలు, ఆలోచనలు ఉన్నవారు దగ్గరవుతారు. అందుకే వారి మధ్య ఎటువంటి భేదాభిప్రాయం, గొడవలు ఉండవేమో. మానవ జీవితాలు ఆనందంగా సుఖమయంగా ఉండడానికే ఎన్నో అనుబంధాలు ఏర్పడతాయి. ఈ సమాజంలో మన చుట్టూ ఉన్న ప్రతి ఒక్కరి అవసరం ఎప్పుడో ఒకప్పుడు మనకు కలుగుతుంది. అందుకే సమాజంలో అందరినీ కలుపుకుని ఎటువంటి భేషజాలు, స్వార్థం, మోసాలు, ద్వేషాలు లేకుండా ఉండాలి.
భిన్నమైన వైరుధ్యాలు, దృక్పథాలు గల మనుషుల మధ్య కలిసి బతకడానికి స్నేహంగా ఉంటూ అందరినీ గౌరవించడం అలవర్చుకోవాలి. ఈ మానవ సంబంధాలు మెరుగు పరుచుకోవడానికి ముందు కుటుంబం నుండే ప్రయత్నాలు మొదలుపెట్టాలి. కుటుంబంలో సఖ్యతకు ముందుగా ఇంటి ఇల్లాలే ముందడుగు వేయాలి. అత్తలో తల్లిని, కోడలిలో కూతురుని, ఆడపడుచు, తోటి కోడలిలో సోదరిని చూడగలిగితే అందరూ సంతోషంగా ఉంటారు. అవసరమైన వేళ అందుబాటులో ఉండి తోడుగా ఉంటారు. తాత్కాలిక భోగాలైన ఆధిపత్యం, అధికారం, డబ్బు, హోదా, పలుకుబడి మొదలైన వాటిని గుర్తించి వాటిని పక్కనపెట్టి బంధుత్వాలు, బాంధవ్యాలు గుర్తించాలి. అప్పుడే అందరూ సంతోషంగా ఉండగలుగుతారు. ఇలాంటి మాటలు చెప్తే అందరూ నవ్వుతారు సోది అని... కాని ఆచరణలో తీసుకువస్తే మాత్రం అందరికీ ఉపయోగకరమే.
- జ్యోతి వలబోజు

Tuesday, July 7, 2015

అత్యాచారం - అమానుషం




భగవంతుడు తన సృష్టిలో ఆడా, మగా అని సమానంగా సృష్టించాడు. ఇద్దరూ అందమైనవాళ్లే, శక్తివంతులే. ఒకరినొకరు గౌరవించుకుంటూ సమాజాన్ని ముందుకు నడిపించేవాళ్లే.

కానీ ఈనాడు కాదు పురాణాలనుండి ఆడదాన్ని ఒక విలాసవస్తువుగా భావించారు. నచ్చిన స్త్రీని శాస్త్రయుక్తంగా కానీ, గాంధర్వరీతిని గానీ, రాక్షసరీతిని గానీ వివాహం చేసుకునేవారు రాజులు, మహారాజులు. కాలక్రమేనా స్త్రీ తనలోని ప్రతిభని గుర్తించి దైన్యాన్ని, నిస్సహాయతని వీడి ఒక శక్తిగా మారసాగింది. ఈనాడు ఎంత అభివృద్ధి చెందినా, స్త్రీ అంట్లు తోమడం, ఆవకాయ పెట్టడం నుండి అంతరిక్షంలోకి దూసుకుపోయే స్ధితికి ఎదిగినా ఆమెకు భద్రత లేకుండా పోయింది. ప్రతీచోటా ప్రమాదమే.. ఎదిగిన ఆడపిల్ల విషయంలోనే కాదు మూడేళ్లు, ఐదేళ్ళ పసిపాపల మీద కూడా కామాంధుల పైశాచిక దాడులు జరుగుతున్నాయి. చదువుకునే సమయంలో, ఉద్యోగాలకు వెళ్లిన సమయంలో, ఉద్యోగం కాని ఏదైనా అవసరార్ధం మగవాళ్ల దగ్గరకు వెళ్లాలంటే దాదాపు అందరూ ఆడవాళ్లు ఎన్నో జాగ్రత్తలు తీసుకోక తప్పడంలేదు. చివరికి ఉద్యోగం నుండి ఇంటికి వచ్చేటప్పుడు, వెళ్లేటప్పుడు వాహానాలలో కూడా భద్రత ఉండడం లేదని అందరికీ తెలిసిన విషయమే. ఆడవాళ్లు అనాలా? ఆడపిల్లలు అనాలా? చిన్నారులు అనాలా? అందరూ ఏదో విధమైన ఆకృత్యాలకు బలైపోతున్నారు. చివరికి తండ్రి, అన్నలు , కుటుంబ సభ్యుల చేతిలో కూడా అత్యాచారానికి లోనవుతున్న ఆడపిల్లల కథలు కూడా వినవస్తున్నాయి. 

ఇక వయసులో ఉన్న ఆడపిల్ల అత్యాచారానికి గురైతే ముందుగా సమాజం ఆమెను దోషిగా, చాలా పెద్ద తప్పు చేసినదానిలా చూస్తుంది. చెడగొట్టబడలేదు.. చెడిపోయింది కాబట్టి ఆ అమ్మాయిని ఎవ్వరూ పెళ్లి చేసుకోరు. అసలు ఆ అమ్మాయే తను చేయని నేరానికి శిక్ష పడి ఒక పనికిరాని వస్తువు అవుతుంది. ప్రతీవారు ఒక వింతలా చూస్తారు. మీడియావాళ్లైతే తమ లాభం కోసం దాన్నొక స్పెషల్ స్టోరీ చేసుకుంటారు. కాని తర్వాత ఆ అమ్మాయి సంగతేంటి?? ఎవ్వరూ పెళ్లి చేసుకోవడానికి ముందుకు రారు. అందుకనే ఆ అమ్మాయి తల్లిదండ్రులకు ఇష్టమున్నా లేకుండా బంధువులందరూ కలిసి ఒప్పించి మానభంగం చేసినవాడికే ఇచ్చి పెళ్లి చేయమంటారు. అసలే అత్యాచారానికి గురైన అమ్మయి. మళ్లీ ఆ దుర్మార్గుడికే జీవితాంతం బానిసగా పడుండాలి. ఒకరివల్ల అమ్మాయి జీవితం నాశనమైతే సమాజం ముందుకొచ్చి పూర్తిగా నాశనం చేసేస్తుంది... ఇది ఆ అమ్మాయి చేసిన దోషమా? కొవ్వెక్కి చేసిన ఘనకార్యమా? అత్యాచారానికి గురై వాడినే పెళ్లి చేసుకుని ప్రతిదినం అత్యాచారం చేయించుకోవాలి. అప్పుడు అది తప్పు కాదన్నమాట....

కాని అత్యాచారానికి గురైన ఆడపిల్లను తల్లిదండ్రులు ఆమెను చేరదీసి కాపాడుకుని జరిగినదొక పీడకలగా భావించి ముందుకు సాగాలి. కాని ఇప్పటికీ ఈ అత్యాధునిక, అభివృద్ధి చెందిన సమాజం మాత్రం రేప్ చేసిన దుర్మార్గుడికే ఇచ్చి పెళ్లి చేయడం ఉత్తమమైన పరిష్కారం అని చెప్తోంది .. నేనో కథ చదివా.. తన కూతురు అత్యాచారానికి గురై ఇంటికి వస్తే తల్లి అంటోంది.. "వెళ్లి తలారా స్నానం చేసిరా. ఏమీ జరగలేదు. ఒక యాక్సిడెంట్ అంతే. స్నానం చేసి, తినేసి పడుకో. ఎవరితో ఏమీ చెప్పాల్సిన పని లేదు."

నా ఈ మాటలకు, ఉద్వేగానికి కారణం Rajuగారి ఈ కార్టూన్. చాలామందికి ఇది చిన్న సూక్తి లేదా మంచి మాట చెప్పే బొమ్మలాగే అనిపించవచ్చు . కాని ఆ తండ్రి కళ్లలోని నిస్సహాయత, ఆ తల్లి మనసులోని ఆవేదన ఎంతమందికి కనిపిస్తోంది. ఎంతమందిని ఆలోచింపచేస్తుంది....

Blogger template 'YellowFlower' by Ourblogtemplates.com 2008