Tuesday, May 4, 2010

నాపై ఎందుకింత ప్రేమ??


 


సంతోషంగా ఉన్నవేళ
నన్ను స్పృశించ సాహసించవు
సమూహంలో ఉండగా
నన్ను పలకరించ భయపడేవు.....

కాస్త దిగులుగా ఉన్నంతనే
నేనున్నానంటూ తడిమేస్తావు
ఒంటరిగా బెదిరి ఉన్న సమయాన
జడివానలా, జలపాతంలా కమ్మివేస్తావు....

నా మనసులో , భావనలలో
అలుముకుని, అల్లుకుపోయిన దుఃఖమా!
ఆనందంలో పలకరించేవు, ఆవేదనలో తోడుండేవు
ఎంత అణచిపెట్టినా, అడ్డు చెప్పినా కంటి కొనలో నిలిచేవు...

ఉప్పెనలా నన్ను చుట్టేసి
భావోద్వేగపు వెల్లువను శాంతపరిచేవు
తుఫానులో చిగురుటాకులా నన్ను వణికించే
దుఃఖమా? నాపై ఇంత ప్రేమ ఎందుకమ్మా???

8 వ్యాఖ్యలు:

andhrudu

బొమ్మ చాలా బాగుంది. :-)

kiran

super ga undi post + bomma...

చెప్పాలంటే....

dhukham kadaa anduke daanikanta prema....chala baagundi

కొత్త పాళీ

nice

Kishen Reddy

చాలా బాగుంది అండి.....

విశ్వ ప్రేమికుడు

మీరు దుఃఖం మీద రాశారు. ఇది చదువుతుంటే నేను ‘ఒక కన్నీటి చుక్క’ అంటూ రాశినది గుర్తుకు వస్తోంది.

మీరు " ఆనందంలో పలకరించేవు, ఆవేదనలో తోడుండేవు " అన్నారు

నేను " బాధలోనూ నేనున్నానంటుంది
ఆనందమైనా అతిథిలా వస్తుంది " అన్నాను.

కానీ రెండూ ఒకే అనుభూతి కలిగిస్తున్నాయి.
చాలా బాగుంది మీ కవిత.

వీలైతే ఇది కూడా చదవండి.

http://premikudu1.blogspot.com/2009/10/blog-post_27.html

nedunuri

జ్యొతి గరు చాలా బాగుంది కవిత + ఆర్టు .

oddula ravisekhar

దుఃఖం,ఆనందం కన్నీటి రూపంలో రాకపోతే మనసులో అవి ఘనీభవించి మనిషికి అర్థం లేకుండా పోతుంది.కానీ మీ కవితలో వాటిని ఎంత ఆర్ద్రంగా ప్రశ్నించారు. good poetry.

Post a Comment

Blogger template 'YellowFlower' by Ourblogtemplates.com 2008