Monday, 17 June 2013

మాలిక మాసపత్రిక


మాలిక పత్రిక ఇంతకుముందులా రెండు నెలలకు ఒకాసారి కాకుండా ప్రతీనెల విడుదల అవుతుందని  తెలియజేయడానికి సంతోషిస్తున్నాము.

కొత్త కొత్త రచనలను మాలిక పత్రిక ఆహ్వానిస్తుంది. ఇందుకోసం మీరు పేరు పొందిన బ్లాగరు, రచయిత , కవి కానవసరం లేదు. మీరు ఏ విషయం మీదైనా రాయవచ్చు. కధలు, కవితలు.సంగీతం. సినిమా, సాహిత్యం, సీరియల్స్, సాంకేతికం, విశ్లేషణ, విమర్శ మొదలైనవి రాసి మాకు పంపండి . ఈ విషయంలో మీకు కావలసిన సహకారం ఇవ్వబడుతుంది. కొత్త ప్రయోగాలు చేయడానికి మాలిక పత్రిక ఎల్లప్పుడూ సిద్ధంగా ఉంటుందని గతంలో విజయవంతంగా నిర్వహించిన అంతర్జాల అవధానాలు నిరూపించాయి. మరికొన్ని రాబోతున్నాయి.. 

మీ రచనలు పంపవలసిన చిరునామా:  editor@maalika.org

Thursday, 6 June 2013

ఈనాడు వసుంధర - కుందన్ రంగోలీ




ఈనాటి ఈనాడు  వసుంధరలో  కుందన్ రంగోలీ... మరిన్ని డిజైన్ల కోసం ఫేస్ బుక్ లో ఈ పేజ్ చూడవచ్చు..

సృజన / The Creations





¹-@Á’à ¹ע-Ÿ¿-¯þ ª½¢’î-M
’¹Õ«Õt¢ «á¢Ÿ¿Õ ªîW «á’¹Õ_-©Õ¢--œä ƒ¢šË Æ¢Ÿ¿„äÕ „䪽Õ.-“X¾-A-ªîW „ÚËE „䧌՜¿¢ ¹ן¿-ª½Â¹-¤òÅä «á’¹Õ_© ®Ïd¹ˆª½x “X¾ÅÃu-«Öo-§ŒÕ¢ ‡©ÇÊÖ …¢C. ÂÃF ƒX¾Ûpœ¿Õ ¬ÁÙ¦µ¼-ÂÃ-ªÃu-©Ö, X¶¾¢Â¹~-Êx-X¾Ûp-œ¿Õ ƒ¢šðx ®¾¢Ÿ¿œË Í䮾Öh Æ¢Ÿ¿JF ‚¹J¥-®¾Õh-¯Ãoªá ¹עŸ¿¯þ ª½¢’îM©Õ. OšËE ÅŒ§ŒÖª½Õ Í䧌՜¿¢ ®¾Õ©Õ«Û. ‡Â¹ˆœçj¯Ã, ‡©Çé’j¯Ã Æ©¢Â¹-J¢ÍŒÕ-Âî-«-ÍŒÕa. Æ«®¾ª½¢ ©äÊ-X¾Ûp-œ¿Õ èÇ“’¹ÅŒh’à ¦µ¼“Ÿ¿-X¾-ª½ÕÍŒÕ-ÂíE AJT „Ü¿Õ-Âî-«-ÍŒÕa ¹؜Ä.
ƒ¢šËÂË ¦¢Ÿµ¿Õ-«Û©ð, æ®o£ÏÇ-Ōթð «*aÊ-X¾Ûp-œ¿Õ ƒ©x¢Åà «áÅÃu© «á’¹Õ_©Åî „çÕJ-®Ï-¤ò-Ō֢˜ä ‡¢ÅŒ ¦Ç«Û¢{Õ¢Ÿî ¹ŸÄ! ¬Á¢-ÈÕ ÍŒ“ÂÃ-©Ö, -C-„çy-©Ö, X¾Ü-©Ö... ƒ©Ç \ ‚Âê½¢©ð-¯çj¯Ã ƒ¢šðx¯ä ²ñ¢ÅŒ¢’à «áÅÃu© ª½¢’îM©ÊÕ ÅŒ§ŒÖª½Õ Í䮾Õ-Âî-«-ÍŒÕa. ˜ä¦Õ-©ü, ¦Ç©ˆF, ÂÃJœÄªý ©Ç¢šË “X¾Ÿä-¬Ç-©ðx Æ¢Ÿ¿¢’à Ʃ¢Â¹-J¢ÍŒÕ-Âî-«-ÍŒÕa. OšËE ¯äª½Õa-Âî-«-œÄ-EÂË ®¾«Õ§ŒÕ¢, œ¿-¦Ös Ȫ½ÕaåXšËd Âî*¢’ûÂË -„ç-@Çx-Lq-Ê X¾-E- -©ä-Ÿ¿Õ. Âî¾h ‚®¾ÂÌh, ®¾%•Ê …¢˜ä ÍéÕ... ¹ت½ÕaÊo Íî˜ä OšËE ÅŒ§ŒÖª½Õ Íäæ® ¯çjX¾Ûºu¢ ²ÄCµ¢Íí-ÍŒÕa. -«áÅÃu-©Ö, X¾Ü®¾-© -©Ç¢-šË -«®¾Õh-«Û-©-ÊÕ …X¾§çÖ-T-®¾Öh Æ¢Ÿ¿„çÕiÊ œËèãjÊxÊÕ „䮾Õ-Âî-«-ÍŒÕa. «ÕJ ÅäL’Ã_, Æ¢Ÿ¿¢’à Ō¹׈« ®¾«Õ-§ŒÕ¢©ð ¹עŸ¿¯þ ª½¢’îME ‡©Ç Íä§çáÍîa ͌֟Äl«Ö. ÂëLqÊ-N:
¹ע-Ÿ¿-ÊÕx, «Õ¢Ÿ¿¢’à …¢œä ¤Äª½-Ÿ¿ª½z¹ ¤Äx®ÏdÂú (‹å£ÇÍý-XÔ)- †Ô-{Õx, Âí¢Íç¢ «Õ¢Ÿ¿¢’à …¢œä Âêýf-¦ðªýf †Ô{Õx, ’¹Öx, «áÅÃu©Õ, Tx{dªý åXªá¢šü, ¹Åçhª½, ’Ãx®ý åXªá¢šü, «Öª½ˆªý åX¯þ.
-ÅŒ-§ŒÖ-K...:
«á¢Ÿ¿Õ’à «ÕÊ¢ ÅŒ§ŒÖª½Õ Íä§ŒÖ-©-ÊÕ-¹×-Êo X¾Û«Ûy œËèãj¯þÊÕ åX-ÊÕoÅî ‹ Åç©x ÂÃTÅŒ¢ OÕŸ¿ „䮾Õ-Âî-„ÃL. ‚ æXX¾ªýÊÕ ¤Äx®ÏdÂú †Ôšü ÂË¢Ÿ¿ åXšËd (*“ÅŒ¢1) ŸÄE åXjÊ «Öª½ˆªý åX¯þÅî ÆŸä œËèãj¯þÊÕ U®¾ÕÂî„ÃL. ŠÂ¹˜ä œËèãj¯þ ÂÄé¢˜ä ŠÂ¹ †Ôšðx¯ä ®¾J¤ò-ŌբC. ¯Ã©Õé’jŸ¿Õ œËèãjÊxÊÕ X¾Â¹ˆX¾Â¹ˆÊ åX{Õd-Âî-„Ã-©-ÊÕ-¹ע˜ä «ÕJEo †Ô{Õx B®¾Õ¹×E ƒŸä X¾Ÿ¿l´A©ð „䮾Õ-Âî-„ÃL. -ƒX¾Ûp-œ¿Õ «ÕÊ¢ U®¾Õ¹×Êo X¾Û«Ûy œËèãj¯þ-©ð (-*-“ÅŒ¢ 2) åXªá¢---šü--©Õ --„䮾ÕÂî-„Ã--L. -‚ -œË--èãj-¯þ -OÕ-Ÿ¿ ’¹Öx--Åî ¹ע--Ÿ¿--ÊÖx, ªÃ-@ÁÚx Æ¢šË¢ÍŒÕ-¹ע{Ö (*“ÅŒ¢ 3) „ç@ÇxL. -Æ-©Ç-¯ä X¾Û-«Ûy -«Õ-Ÿµ¿u-©ð ¹Ø-œÄ ’¹Öx ªÃ®,Ï ÆC ‚J¤ò-¹-«á¢Ÿä ŸÄE åXjÊ X¾Ü®¾-©Õ -„äæ®h (*“ÅŒ¢ 4)- Æ-Ōչ׈-E, --ÍŒÖ-œ¿-͌¹ˆ-E ª½¢’î-M ®Ï-Ÿ¿l´-«Õ-«Û-Ōբ-C. X¾Û-«Ûy -«Õ-Ÿµ¿u-©ð -„äæ® X¾Ü®¾-©Õ ¹-©ªýX¶¾Û-©ü’à ¹-EXÏ¢-ÍÃ-©¢-˜ä -„ä-§ŒÕ-œÄ-EÂË -«á¢-Ÿä, „Ã-šË-E ÂÃæ®X¾Û ª½¢’¹Õ-©ð -«á¢-* --Bæ®h ®¾-J-¤ò--Ōբ-C. ---¨ -ª½¢’î-M -œË-èãj-¯þ -ƒ¢Âà -Æ¢-Ÿ¿¢’à ¹-EXÏ¢-ÍÃ-©¢-˜ä ÆÂ¹ˆ-œ¿Â¹ˆœÄ *Êo*Êo ÆŸÄl-©Ö, •K ŸÄª½¢, ©ä®¾Õ-©Çx¢šËN ÆAÂË¢--ÍŒÕÂî-«-ÍŒÕa. œËèãj¯þ ÅŒ§ŒÖ-ª½§ŒÖu¹ ¹F®¾¢ ’¹¢-{æ®X¾Û ‚ª½E„ÃyL.
„çáÅŒh¢ ª½¢’îM X¾Üª½h-§ŒÖu¹ œËèãj¯þ «ª½Â¹Ø ¹Ah-J¢ÍŒÕ-ÂíE åX{Õd-Âî-„ÃL. †Ô{Õx ¦ª½Õ-«Û -…¢œ¿-{¢Åî ¤Ä{Ö, ¹עŸ¿¯þ «ªýˆ Â¹ØœÄ Í䮾բ{Õ¢C ÂæšËd ƒN ’ÃLÂË ‡’¹Õ-ª½Õ-ÅÃ-§ŒÕ-Êo ¦µ¼§ŒÕ¢ ÆÂ¹ˆ-êªx-Ÿ¿Õ. ¤Äx®ÏdÂú †Ôšü ÂË¢Ÿ¿ X¾©aE Ÿ±¿ªÃt-Âî-©ü-ÊÕ ÆAÂË¢* FšË©ð «CLÅä ÆN Åä©ÕÅŒÖ Æ¢Ÿ¿¢’à ¹EXÏ-²Ähªá. -X¾Û--«Ûy-© -«Ö--C-J -«Õ-J-Âí-Eo --œË-èãj-Êx-ÊÕ -Íä®Ï X¾Â¹ˆ-Ê åX-{ÕdÂí¢-˜ä -¤Ä-Kd--©Ö, X¾Û-šËd-Ê ªî-V -„ä-œ¿Õ¹-©X¾Ûp-œ¿Õ -F-@ÁÙx -E¢XÏ-Ê ’Ã-V -¤Ä-“ÅŒ-©ð -…¢-*-Åä -Åä-L-§ŒÖ-œ¿Õ-ÅŒÖ (*“ÅŒ¢ 5)- --Æ¢-Ÿ¿¢’à ¹-EXϲÄhªá. --
¤Äx®ÏdÂú †Ô˜ä ÂùעœÄ Âêýf-¦ð-ª½Õf-Åî-ÊÖ ¨ ª½¢’îM©ÊÕ ÅŒ§ŒÖª½Õ Í䮾Õ-Âî-«-ÍŒÕa. -D-¯îx -„çá-Ÿ¿-{ ¯äª½Õ’à Æ{dåXj¯ä Ê*aÊ œËèãj¯þ „䮾Õ-Âî-„ÃL. Âî¾h Íäªá AJTÊ „Ã@ÁxªáÅä åXŸ¿l œËèãjÊxÊÖ “X¾§ŒÕ-Ao¢Íí-ÍŒÕa. *“ÅŒ¢ U§ŒÕœ¿¢ X¾Üª½h-§ŒÖu¹, ƢŌ«ª½Â¹Ø ¹Ah-J¢ÍŒÕ-¹×E ŸÄEÂË ¯çšü, •K ©äŸÄ æXX¾ªý Æ¢šË¢* ŸÄEOÕŸ¿ Tx{dªý åXªá¢šü „ä®Ï ¹עŸ¿-ÊÖx, -«á-ÅÃu-©Ö, -Æ-ŸÄl-© -«¢-šË-N ÆAÂˢ͌Õ-Âî-„ÃL. \ ‚Âê½¢©ð ª½¢’îME ÅŒ§ŒÖª½Õ Íä§ŒÖ-©-ÊÕ-¹×-¯Ão ƒŸä X¾Ÿ¿l´A. -ƪá-Åä ¦Ç’Ã åXŸ¿l œËèãj¯þ „ä§ŒÖ-©-ÊÕ-¹×-Êo-X¾Ûp-œ¿Õ ŠÂîˆ ¦µÇ’ÃEo NœËNœË’à Ō§ŒÖª½Õ Í䮾Õ-Âî-«-œ¿¢ -«Õ¢-*-C.
„ç-œ¿-©ÇpšË ƒÅŒhœË ©äŸÄ ¦ÇxÂú „çÕ{©ü T¯ço©ð F@ÁÙx ¤ò®Ï ¨ «á’¹Õ_© †Ô{xÊÕ åXšËd «ÕŸµ¿u©ð ÂíEo X¾Û«Ûy©Ö ©äŸÄ ¤¶òxšË¢’û ÂÃu¢œË--@Áx-ÊÕ åX{Õd-Âî-«-ÍŒÕa. ªÃ“A „ä@Á©ðx ƒN ƒ¢šËÂË ÂíÅŒh Æ¢ŸÄEo B®¾Õ-Âí-²Ähªá. ¬ÁÙ¦µ¼-ÂÃ-ªÃu-©-X¾Ûp-œ¿Õ ¨ œËèãjÊxÊÕ ‹ X¾Â¹ˆ’à åXšËd X¾Ü©Åî Æ©¢Â¹Jæ®h ͌֜¿šÇEÂË ÍÃ©Ç ¦Ç’¹Õ¢{Õ¢C. DX¾¢ ¹עŸ¿Õ-© ÍŒÕ{Öd ¨ ª½¢’îM †Ô{xÊÕ Æ«Õª½Õa-¹×-¯Ão Æ¢Ÿ¿¢’à …¢{Õ¢C. OšË «ÕŸµ¿u-©ð¯ä “X¾NÕŸ¿©ÊÕ Â¹ØœÄ åX{Õd-Âî-«-ÍŒÕa. X¾ÛšËdÊ ªîV ¤ÄKd©Â¹× ˜ä¦Õ-©ü-åXjÊ ª½¢’îM åX{Ëd, ŸÄE OÕŸ¿ êÂÂúÊÕ …¢*Åä ÂíÅŒh’à ¹EXÏ-®¾Õh¢C. ê«©¢ «á’¹Õ_©ä ÂùעœÄ Ÿä«ÛœË ¦ï«Õt©Ö, ƒÅŒª½ ‚Âêéðx Â¹ØœÄ OšËE ÅŒ§ŒÖª½Õ Í䮾Õ-Âî-«-ÍŒÕa. œËèãjÊÕx „䧌՜¿¢, ¹עŸ¿ÊÕx Æ¢šË¢ÍŒœ¿¢ ©Ç¢šË X¾ÊÕ©Õ XÏ©x©Åî Íäªáæ®h, „Ã@Áx©ð ®¾%•-¯ÃÅŒt-¹Ō åXª½-’¹-œÄ-EÂË ÆC …X¾§çÖ-’¹X¾-œ¿Õ-ŌբC.





Sunday, 26 May 2013

అమ్మ వేసిన పూలజడ

వేసవి మొదలైందంటే చాలు నాకు తప్పకుండా గుర్తొచ్చేవి మల్లెపూలు, మామిడిపళ్లు. ప్రతీరోజు మామిడిపళ్లు తినాల్సిందే. మల్లెపూలు  పెట్టుకోవాల్సిందే. చిన్నప్పటినుండి అలా అలవాటైపోయింది. ఇంకా ఈ వేసవి స్పెషల్ అంటే అమ్మవేసే మల్లెపూలజడ.. ఇప్పుడు వేసుకునే వయసు దాటిపోయినా అప్పటి అనుభూతి ఇంకా నిత్యనూతనమే కదా.. అమ్మవేసి (మల్లె)పూలజడ ఊసులు ఇవాళ్టి "నమస్తే తెలంగాణా" పేపర్లోని ఆదివారం ఎడిషన్ "బతుకమ్మ" లో








అమ్మ వేసిన పూలజడ

pulajada
పూలజడ అందానికి మాత్రమే ప్రతీక కాదు. అనుబంధానికీ, ఆప్యాయతకీ మారుపేరు. ఇప్పుడు డబ్బులు పెడితే నిముషాల్లో బ్యూటీషియన్లు పెళ్లికూతురు జడను అలంకరిస్తున్నారు. కానీ ఏం లాభం? అవి ఎంత అందంగా ఉన్నా అమ్మ కుట్టే పూలజడకు సాటి వస్తాయా?

జ్యోతి వలబోజు
పొడువాటి వాలుజడ... చివర జడగంటలు... తలనిండుగా మల్లెపూల దండలు ప్రతీ అమ్మాయికి అందాన్ని, నిండుదనాన్ని ఇస్తయి. కానీ, ఈ రోజుల్లో పొడుగు జడల అమ్మాయిలు కనపడటమే అరుదైపోయింది. ఒక రబ్బర్ బ్యాండ్ కట్టి వదిలేస్తున్నరు, తమ బెత్తెడు జుట్టును. కానీ, పాపం... ఈ జడలోని అందాలు, అది చేసే ఆగడాలు ఈనాటి అమ్మాయిలు తెలుసుకోకుండా ఉన్నరు. వాలుజడతో వయ్యారంగా కొట్టినా అది తన మీద ప్రేమే అనుకుని వెంట పడతరు కుర్రవాళ్ళు. ఇక కొత్త కాపురంలో వాలు జడ అప్పుడప్పుడు సరసానికి, చిలిపి యుద్ధానికి కూడా సై అంటది. నాగుపాము లాంటి జడలు ఇప్పుడు ఎంతమందికి ఉన్నయి? అంత ఓపిక ఎవరికున్నది? ఆ వాలు జడని పూలతో అలంకరిస్తే ఇంక దాని సౌందర్యం ఆస్వాదించే వాళ్లకే తెలుస్తది. పెళ్ళిలో కూడా పూలజడ వేసుకోవడం బరువైపోతుంది ఈనాటి అమ్మాయిలకు. ప్చ్!
ఇప్పటి సంగతులు ఇంతేగని, నా చిన్నప్పటి రోజులే గొప్పవి! ఎండాకాలం వచ్చిందంటే చాలు మల్లెపూలతో పూలజడ తయారు చేయించుకోవడం నాకు అలవాటు. అయితే, పూలజడ వేసుకోవడం పెళ్ళితోనే అంతమైనా ఆ మధుర జ్ఞాపకాలు ప్రతి వేసవిలో వెంటాడుతునే ఉంటయి. ఎండాకాలంలో మల్లెపూలు వచ్చాయంటే చాలు ఇప్పటికీ ఆ చిన్నప్పటి పూలజడ ముచ్చట్లు గుర్తుకొస్తయి.

అందరి సంగతి ఏమో కానీ మా అమ్మ మాత్రం ప్రతీ వేసవిలో మల్లెపూలు మొదలయ్యాయంటే చాలు కనీసం రెండు మూడుసార్లైనా పూలజడ వేసేది. ఇప్పట్లా రెడీమేడ్‌గా దొరికే విస్తరాకు మీద కుట్టి జడకు అతికించేది కాదు మా అమ్మ., అచ్చంగా నా జడకు డైరెక్టుగా కుట్టాల్సిందే. ఆ అనుభూతే వేరు!పూలజడ వేసుకునే రోజు కూడా ఒక ప్రత్యేకమైన రోజుగా ఉండేది. ఎండాకాలం సెలవుల్లో ఒకరోజు ఖరారు చేసుకొని పొద్దున్నే త్వరగా వంటపని, ఇంటిపని పూర్తి చేసుకొని అమ్మ మొజంజాహి మార్కెట్లో ఉన్న హోల్‌సేల్ పూల దుకాణాలకు వెళ్లేది. గట్టివి, పెద్దవి మల్లె మొగ్గలు ఓ అరకిలో, కనకంబరాలు, దవనం కొనుక్కొని వచ్చేది. ఇక మా అమ్మ స్నేహితులు వచ్చి జడ వేయడంలో సాయం చేసేవారు. నా జుట్టు లావుగా, పొడుగ్గానే ఉండేది. అయినా, ఇంకొంచెం పొడుగు ఉంటే బావుంటుందని అమ్మ చిన్న సవరం, చివర జడగంటలు పెట్టి గట్టిగా జడ అల్లేది. అందరూ ముచ్చట్లు పెట్టుకుంటూ చీపురు పుల్లలకు మొగ్గలు గుచ్చి ఇస్తే ముందు అనుకున్న డిజైన్ ప్రకారం నా జడకు కుట్టడం... నేను అసహనంతో కదిలితే ఓ మొట్టికాయ వేయడం....అటు ఇటూ తిరిగే తమ్ముళ్ళు నన్ను ఏదో ఒకటి అంటూ గేళి చేయడం-కనీసం మూడు గంటలు కూర్చుంటే కానీ జడ పూర్తయ్యేది కాదు.

ఒక్కోసారి ఒక్కో డిజైన్‌లో కుట్టేది అమ్మ. ఇక సాయంత్రం కాగానే మొహం కడుక్కొని పట్టు లంగా వేసుకుని, అమ్మ నగలు పెట్టుకుని ఫొటో స్టూడియో కెళ్ళి వెనకాల అద్దం పెట్టి మరీ ఫొటో దిగడం. (అద్దం ఉన్న స్టూడియో కోసం తిరిగేవాళ్ళం). అదో మరపురాని అనుభూతి. ఆ నాటి ఫొటోలు చూసుకుంటుంటే ఆప్పటి జ్ఞాపకాలు గిర్రున తిరుగుతాయి. డిసెంబర్‌లో వచ్చే నా పుట్టినరోజు నాడు కూడా పూలజడ వేసుకోవాలనిపించేది. స్కూలుకు బోలెడు మల్లెపూలు పెట్టుకొని వెళ్ళాలని చాలా కోరికగా ఉండేది. కానీ డిసెంబర్‌లో చామంతి పూలు మాత్రమే వచ్చేవి. దాంతో కూడా పూలజడ వేసుకోవచ్చు. కానీ, చాలా బరువు అని నిరాశ పడేదాన్ని. ‘నా పుట్టినరోజు మల్లెపూలు దొరికే ఎండాకాలంలో వస్తే ఎంత బాగుండో’ అని కూడా అనుకునేదాన్ని!చిన్నప్పుడు. బరువైన పూలజడతో నిద్రపోవడం కూడా కష్టంగానే ఉండేది. అయినా ఇష్టంగా భరించేదాన్ని. పొద్దున లేవగానే వాడిన, రంగు మారిన పూవులను చూసి ‘అయ్యో! అప్పుడే తీసేయాలా’ అని బాధ కలిగేది. పూలు తీసేసినా కూడా వాటి గుబాళింపు మూడునాలుగు రోజుల వరకు వెంట్రుకలను వదిలేది కాదు.

పెద్దయ్యాక అంటే ఇక పెళ్ళిలోనే పూలజడ వేసుకోవడం. నా ఎంగేజ్‌మెంట్‌కి మా నాన్న ‘రెడీమెడ్ పూలజడ తెప్పిస్తా’ అంటే కూడా మా అమ్మ తనే పూలజడ కుట్టడం, అంత బిజీలోనూ, ఇంటినిండా చుట్టాలున్నా కూడా తన బిడ్డకు తన చేతులతో పూలజడ కుట్టడం- అమ్మ అభిమానం, ఆప్యాయతల మధుర జ్ఞాపకం నా పూల జడ.ఇక పెళ్ళిలో అయితే పొద్దున్న ఒక డిజైను, రాత్రికి ఒక డిజైను. ఓహ్! ఆ ఆనందమే వేరు. అప్పుడప్పుడు పెళ్ళి ఫొటోలు చూస్తుంటే ఆ మల్లెపూల పరిమళం అలా లీలగా తేలివచ్చినట్లు అనిపిస్తుంది. నేను చివరగా పూలజడ వేసుకున్నది శ్రీమంతానికే. నేను ‘వద్దు’ అన్నా కూడా మా అమ్మ, ‘మళ్ళీ పూలజడ వేసుకుంటానో లేదో’ అని తన ఇష్టంతో పూలు తెచ్చి మరీ పూలజడ కుట్టింది. ఇవీ పూలజడ చుట్టూ నా జ్ఞ్ఞాపకాలు. మా అమ్మద్వారా పూలజడ కుట్టడం నాకూ అలవాటైంది. ఆ అలవాటుతోనే మా అమ్మాయికి, మాకు తెలిసిన వాళ్లకి కూడా నేనే పూలజడ వేసేదాన్ని. కానీ, ఈ కాలంలో అది కరువైపోయింది, బరువైపోయింది.

Thursday, 23 May 2013

సూర్యదేవర రామ్మోహనరావుగారితో మాటా-మంతి



mail id: suryadevaranovelist@gmail.com
website: http://www.suryadevararammohanrao.com/index.html


నమస్కారం సూర్యదేవర రామ్మోహన్ గారు.. మా మాలిక పత్రికకోసం మీ నవలను సీరియల్ గా ఇవ్వడానికి, ఈ చిన్న మాటామంతి చేయడానికి ఒప్పుకున్నందుకు ముందుగా ధన్యవాదాలు..

1. ఎన్నో ఏళ్ళుగా ఆంధ్రుల అభిమాన , సంచలన రచయితగా పేరు పొందిన మీరు, మీ గురించి కొన్ని మాటలు చెప్పండి.
మాది కృష్ణాజిల్లాలోని మున్నలూరు గ్రామం. మా నాన్నగారు వ్యవసాయంతో పాటు చుట్టుపక్కల నలభై గ్రామాల వారికి  ఆయర్వేద వైద్యం చేసేవారు. అమ్మ గృహిణి. ఆరుగురిలో చిన్నవాడిని. నా భార్య గృహిణి. నాకు ఇధ్దరబ్బాయిలు అమెరికాలో చదువులు పూర్తి చేసుకుని ఉద్యోగాలు చేస్తున్నారు.


2. మీ రచనా వ్యాసంగం ఎప్పుడు ఎలా మొదలైంది? అసలు ఈ రంగంలోకి రావాలని ఎందుకనిపించింది మీకు?? ప్రత్యేక కారణమేమైనా ఉందా?
 మా నాన్నగారు ఆయర్వేద, పశువైద్యం చేసేవారు. గోసంపదని కుటుంబ సంపదకంటే ఎక్కువగా భావించేవారు. మా కుటుంబ ఆస్తులను అమ్మి మరీ  ఆయర్వేద వైద్యం చేసేవారు. ఆయన వైద్య పరిజ్ఞానాన్ని గ్రంధస్తం చేస్తే బావుంటుందని నేను అంటే , మనవాళ్లలో రాయడం అనే ఆలోచన, ఆసక్తి ఎవరికీ లేదు. ఆ పని నువ్వే చేయాలిరా అన్నారు. అప్పుడు నేను ఇంటర్ చదువుతున్నాను. నాన్నగారి ఈ మాటలే నాలో రాయాలనే కోరిక మొదలవ్వడానికి కారణం. అలా మొదలైన రచనాసక్తి డిగ్రీ చదివేటప్పుడు కూడా  కొనసాగింది. మొదట్లో జయశ్రీ, అనామిక పత్రికలలో చిన్న చిన్న కధలు ప్రచురించబడ్డాయి. 


3. ఓక సీరియల్ లేదా నవల రాయాలంటే దానికి టాపిక్ ఎలా ఎంచుకొంటారు. తర్వాత దాని గురించి ఎలా వర్క్ చేస్తారు?
నేను రాయడం మొదలుపెట్టినప్పటినుండి పుస్తకాలు, సమాచార సేకరణ మొదలుపెట్టాను. ముందుగా మా నాన్నగారి దగ్గరే బోలెడు సమాచారం ఉంది. ఆ తర్వాత కొందరు మిత్రులు సహాయ పడ్డారు. నాకు పురాణాలు, ప్రాచీన సంప్రదాయాలు, సంస్కృతి, ఇతిహాసాలు, వాటి గొప్పదనం చరిత్ర, ఆత్మశక్తి, మన పూర్వీకులు సాధించిన గొప్ప గొప్ప విజయాలు గురించి తెలుసుకోవడం చాలా ఇష్టం. వాటికి సంబంధించిన పుస్తకాలు, తాళపత్రగ్రందాలు నా దగ్గర ఎన్నో ఉన్నాయి. 


4. పత్రికలలో సీరియల్స్ రాసేటప్పుడు ప్రారంభం నుండి చివరి వరకు మొత్తం మీ చేతిలో ఉంటుందా? లేదా పత్రికలవాళ్లు అలా రాయాలి , ఇలా ఐతే బావుంటుంది అని అంటారా? దానికి మీ స్పందన ఎలా  ఉంటుంది? అసలు ఎప్పుడైనా మీకు  ఇలాంటి సందర్భం ఎదురైందా??
లక్కీగా నాకు ఇంతవరకు సీరియల్స్, నవలల విషయంలో ఎటువంటి సమస్యలు రాలేదు. నేను రాసే టాపిక్ మీద ఏ పత్రికవాళ్లు కూడా ఎటువంటి నిబంధనలు పెట్టలేదు. నేను ఉదయం, జ్యోతి, స్వాతి మొదలైన పత్రికలలో రెగ్యులర్ గా రాసాను. కాని ఎవ్వరూ కూడా నన్ను ఈ టాపిక్ మీద రాయాలి. ఇలా రాయాలి అని నిర్ధేశించలేదు. నా రచనల విషయంలో నాకు సంపూర్ణ స్వేచ్చ ఉంది ఇప్పటికీ కూడా. కాని అప్పట్లో ఆంధ్రభూమిలో సికరాజుగారు ఎడిటర్ గా ఉన్నప్పుడు రచయితలకు కొన్ని టాపిక్ లు ఇచ్చి కధలు, సీరియల్స్ వగైరా రాయమనేవారు. అది కూడా వాళ్లు చెప్పిన విధంగానే రాయమనేవారు. కొందరు రచయితలు అలాగే రాసారు కూడా . కాని నేనలా చేయలేదు. చేసే అవసరమూ రాలేదు.


5. రాయడానికి మీకు ఇన్స్పిరేషన్ ఏమైనా ఉందా?  లేదా ఎవరి ప్రభావం ఐనా ఉందా..?
ముందే చెప్పాను కదా.. నేను రాయడానికి కారణం మా నాన్నగారి దగ్గరున్న విజ్ఞాన సంపదను భద్రపరచాలనే సదుద్ధేశ్యం.. ఇక ఎవరి ప్రభావమంటూ లేదు. అంతా నా స్వంత ఆలోచనలే..



6. మీ రచనా శైలి మొదటినుండి ఒకే విధంగా ఉందా? మార్చుకుంటూ వచ్చారా? ఈ శైలి మీకు నచ్చినట్టుగా ఉండాలనుకుంటారా? లేక పాఠకులు ఇష్టపడేట్టు ఉండాలనుకుంటారా?? ఒకవేళ అది బాలేదు, మీరు ఇలా రాస్తే బావుండేది. అని ఎవరినా పాఠకులు సలహాలు, సూచనలు ఇచ్చారా ? దానికి మీ స్పందన ఎలా ఉండింది??
తప్పకుండా మారుతుందండి. వయసు పెరుగుతున్న కొద్దీ ఆలోచనా విధానంలో మార్పు వస్తుంది. ఈ ప్రభావం వివిధ సంఘటనలు, అనుభవాల ఆధారంగా రచనా శైలి మీద కూడా పడుతుంది. నా రచనలు నాకు నచ్చి, పాఠకులు మెచ్చేవిధంగా ఉండాలనుకుంటాను. ఇప్పటివరకు అలాగే రాస్తూ వచ్చాను. కొన్నిసార్లు ఈ  సంధర్భం , ఆ సన్నివేశం ఇలా ఉంటే బావుండేదని   పాఠకులు చెప్తుంటారు. సద్విమర్శలను ఎఫ్పుడూ గౌరవిస్తాను.



7.  ఎన్నో ఏళ్లుగా రచనలు చేస్తున్నారు. మీకంటూ  ప్రత్యేకమైన లక్ష్యం పెట్టుకున్నారా?
నేను 1985 అంటే 28 ఏళ్లుగా రాస్తున్నాను. నవలా రచయితలందరిలో అత్యధికంగా ఇఫ్పటివరకు 96 నవలలు పూర్తి చేసాను. ఎఫ్పుడు కూడా ఒక లక్ష్యమంటూ పెట్టుకోలేదు. రాసుకుంటూ పోవడమే.. అసలు ఈ లక్ష్యాలు, రికార్డులు అంటే నాకు నచ్చదు. ఈ గిన్నీస్ రికార్డ్ కూడా పెద్ద ఫార్స్.. అంతా వ్యాపారం. ఒక రికార్డ్ సృష్టించాలనే కార్యక్రమం చేయాలనుకున్నప్పుడు, గిన్నీస్ వాళ్లను పిలవడం. వాళ్ల అతిధి మర్యాదలు వగైరా అన్నీ వ్యాపారాత్మకమైనవే. ఈ రికార్డులవల్ల ఒరిగేదేమీ  లేదు. ఒక సమాజసేవ చేసినవారినో, పదిమందికి ఉపయోగపడే కార్యక్రమాలు చేసినవారినో గౌరవించి, బిరుదులు ఇచ్చి ప్రోత్సహిస్తే మంచిది కాని ఇలా రికార్డ్ కోసం ఎందుకూ పనికిరాని కార్యక్రమాలు, సాహసాలు చేయడం పిచ్చిపని అని అంటాను.


8.  నవలలు, సీరియళ్లు, కథా ప్రచురణల్లో మీరు గమనిస్తూ వచ్చిన మార్పు ఎలా ఉంది. అలాగే పాఠకులు, పత్రికలు, రచయితల విషయంలొ కూడా ఎటువంటి మార్పు గమనించారు?.
చాలా మార్పు వచ్చింది. 80, 90 దశకాలలో వారపత్రికలు, మాసపత్రికలలో కధలు, సీరియళ్ల ప్రభంజనం నడిచింది. ముఖ్యంగా మహిళలు సీరియళ్ల కోసమే పత్రికలను చదివేవారు. 95,, 96 వరకు ఆడవాళ్లు వివిధ పత్రికలు, నవలలు ఎక్కువగా చదివేవారు కాని ఆ తర్వాత మొదలైన టీవీ సీరియళ్లు పుస్తకాలను పక్కకు జరిపేసాయి. అదీకాక అప్పుడు విరివిగా రాసిన ఎందరో రచయితలు కూడా  మునుపట్లా రాయడం లేదనిపిస్తుంది. కాని కొత్త రచయితలు/ రచయిత్రులు వస్తున్నారు. ఇది మంచిదే కదా. ఈ మధ్యకాలంలో టీవీ సీరియళ్లు, ప్రోగ్రాములు కూడా జనాలకు విసుగును కలిగిస్తుండడంతో మళ్లీ పుస్తకాలవైపు మొగ్గు చూపుతున్నారు. సినిమాలు వినోదాన్ని ఇస్తాయి. టీవీ సీరియళ్లు కాలక్షేపాన్ని ఇస్తాయి. కాని పుస్తకాలు ఎప్పటికీ వినోదాన్ని, విజ్ఞానాన్ని, వికాసాన్ని ఇస్తాయి..


9. అప్పటి తరం, ఇప్పటి తరం పాఠకుల అభిరుచి ఏమైనా మారిందా? మీ రచనలకు వచ్చే స్పందనతో మీకు ఈ విషయం స్పష్టంగా తెలుస్తుందనుకుంటా. అసలు కధలు, నవలలు  చదివినవారిని మారుస్తాయా?? వాళ్ల ఆలోచనలను తప్పు దారి పట్టిస్తాయంటారా? ఇది రచయిత తప్పు కాదే.. కాని అందరూ రచయితనే దోషిగా నిలబెడతారు..
అవును పాఠకుల అభిరుచి మారింది. అప్పట్లో క్రైమ్, సస్పెన్స్, ఫామిలీ, ఫాంటసీ కధలమీద మక్కువ చూపిన పాఠకులు ఇప్పుడు లేరు. కొత్తతరం వాళ్లకు తమకేం కావాలో బాగా తెలుసు. ఈనాటి తరం పాఠకులు ఎక్కువగా కెరీర్, ప్రేమ, విలాసాలు,ఆధ్యాత్మికం మొదలైన రచనలు కోరుకుంటున్నారు. ప్రాచీన సంప్రదాయాలు, రహస్యాలను గురించి కూడా తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నారు. తన రచనవల్ల కలిగే పరిణామాలకు రచయితదే బాధ్యత. సమాజానికి చెడు చేసే రచనలు మంచివి కావు. 


10. మీ నవలలు ఒకదానికొకటి చాలా భిన్నంగా ఉంటాయి. మామూలు ప్రేమ కథ, ఫామిలీ కథల్లా టైమ్ పాస్ కోసమన్నట్టు  కాకుండా ఎంతో పరిశోధన చేసి సవివరంగా రాస్తున్నారు. దీనికోసం మీరు చేసే హోంవర్క్ ఎలా ప్లాన్ చేసుకుంటారు? ఆ ప్రాసెస్ లో మీరు ఎదుర్కొన్న కష్టసుఖాలు..
నా  దగ్గర మొదటినుండి మా నాన్నగారి దగ్గరనుంఢి సేకరించిన సమాచారం. పురాతన గ్రంధాలు, తాళపత్ర గ్రంధాలు ఉన్నాయి. కొందరు మిత్రులు కూడా నాకు ఎప్పటికప్పుడు సహాయం చేస్తుంటారు. అంతే కాక ఒక రచన చేసేటప్పుడు దానికి సంబందించిన సమాచారాన్ని సేకరించడానికి ఇంటర్నెట్ కూడ ఉపయోగిస్తాను. ఆయా ప్రదేశాలకు వెళ్లి వివరాలు క్షుణ్ణంగా తెలుసుకుంటాను. ఇప్పటివరకు నేను రాసిన నవలలు మాడలింగ్, గుర్రప్పందాలు, ఆటోమొబైల్, పబ్లిసిటీ, పునర్జన్మ, ఆయుర్వేదం, జ్యోతిష్యం, సినిమారంగం, రాజకీయాలు. మూఢ నమ్మకాలు, మంత్ర తంత్రాలు, వశీకరణ యోగం, ఫోరెన్సిక్ సైన్స్, బ్రహ్మంగారి కాలజ్ఞానం, నిధి అన్వేషణ మొదలైన టాపిక్స్ మీద నవలలు రాసాను. మరో ఐదువందల నవలలు రాయగలిగినంత సమాచారం నా దగ్గర ఉంది..



11.   మరి మీ రచనలపైన తీవ్రమైన అభ్యంతరాలు తెలిపి, బెదిరింపులు గట్రా ఏమైనా జరిగాయా?
 నా రచనలలో నేను చెప్పే విషయాలన్నీ నిజమైనవే ఉంటాయి. మొదటినుండి ఏదైనా సరే నిర్భయంగా రాసేవాడిని.   కొన్ని రచనల మీద కేసులు కూడా పెట్టారు. ఐనా భయపడలేదు. ఎర్రసముద్రం నవల మీద 5-6 కేసులు  పెట్టారు.. కార్మికులని రెచ్చగొట్టటం తప్ప వారికి బాధ్యత నేర్పించటంలేదని నేను ఒక రాజకీయ పార్టీ మీద చేసిన విమర్శలు, చదువులేనివారు పదవులనలరిస్తే లాభంలేదని రాజకీయనాయకులని ఉద్దేశించి చేసిన విమర్శలు వివాదానికి కారణమయ్యాయి..


12. రాన్రానూ తెలుగు చదివేవారు తగ్గిపోతున్నారు. పుస్తకాలు అస్సలు చదవడంలేదు, కొనడం లేదు  అని ఎంతోమంది బాధపడుతున్నారు. కాని కొత్త కొత్త పుస్తకాల ప్రచురణ మాత్రం  ఆగడం లేదు. ఎన్నో కొత్త వార పత్రికలు, మాస పత్రికలు కూడా ప్రచురించబడుతున్నాయి. వీటి అమ్మకాలు, ఆదరణ ఎలా ఉన్నాయో తెలీదు మరి..
90ల దాకా తెలుగు చదివేవారు బాగానే ఉండేవారు. అయితే టీవీల ప్రభావం చేత పాఠకులు చదవటంకన్నా చూడటం మీద ఎక్కువ ఆసక్తి చూపించటం మొదలుపెట్టారు. అయితే ఆ టీవీ సీరియళ్ళు కూడా పాతబడి, వాటిమీద అందరికీ ఆసక్తి తగ్గిపోవటంతో మళ్ళీ పాఠకులు పుస్తక పఠనం వైపు మొగ్గు చూపిస్తున్నారు. ఏదేమైనా సరే ప్రింట్ మీడియా స్థిరంగానే ఉంటుందని నా అభిప్రాయం


13. రీసెర్చ్ బేస్డ్ నవలలకు యండమూరి ఆద్యుడైతే మీరు రీసెర్చ్ తో పాటూ థీం బేస్ట్ నవలల్ని రాసి తెలుగు నవలల్ని స్థాయిని పెంచారు. ఇప్పటికీ ఇంగ్లీషులో అలాంటి నవలలు వస్తున్నాయి, అవి సినిమాలుగా కూడా రూపొందుతున్నాయి. కానీ తెలుగులో ఆ పరిస్థితి లేదు. కారణం ఏమిటి? సినిమాలవాళ్ళు కథల్లేవు కథల్లేవు అంటుంటారు కానీ మీర్రాసిన నవలలన్నీ సినిమాగా తియ్యదగ్గవే. అలాంటిది ఒకటోఅరా తప్ప మరివేటినీ సినిమాగా తియ్యలేదెందుకో?
పాఠకుల అభిరుచి, అవసరాలను దాటి వెళ్లినవాడు రచయిత అవుతాడు కాని పాఠకుల మనసులో ఉండలేడు. కన్నడ, మళయాళ పాఠకులు మారతారేమో కాని తెలుగు ప్రేక్షకులు మాత్రం మారలేదు. మారరు కూడా. సినిమాలు తీసేది ఎంటర్ టెయిన్మెంట్ కోసమే. అందుకు కధతో పాటు డాన్సులు, పాటలు, ఫైట్లు, పారిన్ లోకేషన్లు వగైరా తప్పనిసరి ఉండాలి. సినిమా కధలన్నీ అలాగే ఉండాలి. కాని నాకు ఈ సినిమాల మీద అంత ఆసక్తి లేదు అందుకే నా రచనలు సినిమాలు చేయమని నేను అడగలేదు. ఏ ప్రోడ్యూసర్ కూడా అంత ఆసక్తి చూపలేదు. రీసెర్చ్ బేస్డ్ నవలలకి ఆదరణ ఎప్పుడూ ఉందండీ. అదే లేకపోతే నా నవలలు సీరియళ్ళుగా అచ్చయ్యుండేవి కావు. నవలల రూపంలో కూడా అవి చాలా ఖ్యాతినే అర్జించాయి. నా ముందు తరాలవారు, తరువాతి తరంవారు రచనలు మానేసి వేరే పనులమీద ధ్యాస పెట్టినా నేను మాత్రం రచనలని వదలదలచుకోలేదు. చాలా ఇష్టంతో చేస్తున్న పని ఇది. తెలుగులో అత్యధికంగా పుస్తకాలు వ్రాసింది నేనే (దాదాపు వంద)


14. ఒక రచయిత రాసిన కథ కాని, నవల కాని అందులో చెప్పిన ఒక మాట లేదా సంఘటన పాఠకులందరినీ కాకున్నా కొందరినైనా తమ జీవితాలకు అన్వయినంపచేసుకుని ఆలోచింప చేస్తుంది. విదుర్‌నీతి సీరియల్ మొదటి భాగంలో ఆత్మహత్య గురించి మీరు చెప్పిన మాట లాగా .... అలా ఆలోచించి, ఫీల్ అయ్యి మీతో చెప్పినప్పుడు మీరెలా ఫీల్ అవుతారు??
చాలా సంతోషం కలుగుతుంది. తనకు నచ్చినట్టుకాకుండా  పాఠకులు నచ్చి, మెచ్చేవిధంగా రచనలు చేయాలి. చదివి మర్చిపోయేట్టు కాకుండా తన మాటలు ఆలోచింప చేస్తే ఏ రచయితైనా సంతోషిస్తాడు.



15. ఒక రచయిత తన కథ కాని నవల కాని తనకు నచ్చినట్టుగా రాయాలా? పాఠకులకు నచ్చేట్టుగా రాయాలా? కొంతమంది రాసినవి చాలా సులువుగా అందరికి అర్ధమైపోతాయి. కాని కొందరి రచనలు చాలా లోతుగా ఆలోచిస్తే కాని అర్ధం కావు. దానికోసం పాఠకులందరూ కష్టపడతారనుకోను.. అలాగని అవి మంచి రచనలు కావని అనను. నేనైతే ముందు రచయితకు తను రాసింది తనకు నచ్చాలంటాను.
రచయిత తను రాసింది ఎక్కువమంది పాఠకులకు చేరి అర్ధమైనప్పుడే ఆతని రచనయొక్క ముఖ్య ఉధ్ధేశ్యం నెరవేరుతుంది. కాని మాకు జర్నలిజంలో నేర్పిన పాఠంలో ముఖ్యమైనది Don’t over estimate or under estimate the Readers .. రచయితకు ఎన్ని గొప్పు భావాలున్నా వాటిని పాఠకులకు సులభంగా అర్ధమయ్యేలా రాయక తప్పదు. అర్ధమైతేనే కదా పాఠకులను చేరేది.



16. రచయితలకు అప్పుడు, ఇప్పుడు ఉన్న విలువ గౌరవం ఎలా ఉన్నాయి? మార్పు అంటే ఎవరిలో  కలిగింది. పాఠకులా? రచయితలా?
మంచి రచనలు చేసే రచయితలకు ఎప్పుడూ గౌరవం ఉంటుంది. 80 నుండి 95 వరకు రచయితల హవా నడిచింది. అఫ్పుడు కొందరు రచయితలకు బ్రహ్మరధం పట్టారు పాఠకులు. కాని ఈరోజు పాస్ట్  లైఫ్ అయిపోయింది. పుస్తకాలు కొని చదివే ఓపిక, సమయం ఉండడం లేదు. ఒకవేళ చదివే ఆసక్తి ఉన్నా ఐపోన్, ఐపాడ్ లలో చదువుకుంటున్నారు. కాని రచయితలంటే ఇప్పటికీ ఆ గౌరవం ఉంది.


17 . తెలుగు భాషతో పాటు అంతా సాంకేతికమైపోతున్న ఈ రోజుల్లో ప్రింట్ పత్రికలతో పాటు అంతర్జాల (నెట్) పత్రికలు, ప్రింట్ పుస్తకాలకు బదులు ebooks  విరివిగా వచ్చేసాయి. ఇవి క్రమక్రమంగా  వృద్ధి చెందే సూచనలు కనిపిస్తున్నాయి.  మరి వీటి ప్రభావం ఎలా ఉంటుంది.  చెట్లను కాపాడాలి, పర్యావరణాన్ని రక్షించాలి. పేపర్ వాడకం తగ్గించాలి అంటూ రాన్రానూ ప్రింట్ పత్రికలు, పుస్తకాలు కనుమరుగవుతాయేమో. ఈ పరిణామం మంచిదేనంటారా?
 అమెరికాలో మనకంటే సాంకేతికంగా ఎంత ముందంజలో ఉన్నా ఇప్పటికీ అక్కడ వాషింగ్టన్ పోస్ట్ లాంటి   పేపర్లు, ఎన్నో పత్రికలు, పుస్తకాలు కూడా విజయవంతంగా నడుస్తున్నాయి. మన దగ్గర కూడా పేపర్లు చదువుతున్నారు. పత్రికలు కూడా బాగానే చదువుతున్నారని తెలుస్తుంది. కాని 70 – 95 మధ్యలో బ్రహ్మాండమైన సాహిత్యం వెలువడింది. ఈ పరిణామానికి ఆద్యులు యద్ధనపూడి సులోచనరాణి అని చెప్పవచ్చు. ఆవిడ   మధ్యతరగతి పాఠకుల మనసుల్లో దాగి ఉన్న ఎన్నో ఆలోచనలు, కోరికలు వెలికి తీసి కధలు, సీరియళ్లుగా రాసారు. అవి అందరికి నచ్చాయి. తర్వాత కొమ్మూరి సాంబశివరావు, మధుబాబులాంటి రచయితలు డిటెక్టివ్ పుస్తకాలు రాయడం మొదలుపెట్టారు. ఈ పుస్తకాలను కూడా చాలామంది పాఠకులు ఇష్టపడేవారు. తర్వాత మల్లాది వెంకటకృష్ణమూర్తి. యండమూరి, ఆ తర్వాత నేను.. ఇలా ఒకరి తర్వాత ఒకరు తమ రచనలతో పాఠకుల మనసుల్లో ఓక చెరగని ముద్ర వేసుకున్నారు. మిగతావాళ్లు ముందులా ఎక్కువగా రాయడం లేదు. నేను మాత్రం రాస్తూనే ఉన్నాను. ఇఫ్పటికీ అందరికంటే ఎక్కువ నవలలు రాసాను. ముందు ముందు ఈ  పుస్తక పఠనం ఇంకా పెరుగుతుంది. దానికి ఈ సాంకేతిక విఫ్లవం దోహదపడుతుంది కూడా. ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఉన్న తెలుగువారు నెట్ లో రోజువారి తెలుగుపేపర్లు మనకంటే ముందుగానే చదివేస్తున్నారు. అలాగే పుస్తకాలను కూడా eబుక్స్ లా మరింత ప్రాచుర్యం పొందుతాయి అని నా నమ్మకం. అలాగే చదివే తీరికలేనివారు ఆడియో బుక్స్ ద్వారా కూడా కధలు, నవలలు వింటారు...

Wednesday, 22 May 2013

మూడుపదులు నిండిన మా పెళ్లిపుస్తకం...






ఎక్కడో పుట్టి, ఎక్కడో పెరిగి మూడుముళ్లతో ఒక్కటైన అనురాగ బంధం
ఇద్దరూ కలిపి అల్లుకునే అందమైన జీవితం... బతుకంతా చదవాల్సిన మంచి పుస్తకం
జంటపఠనంలో బోధపడే అర్థం , స్నేహంతో మరింత పటిష్టం
సప్తపదిలో తొలి అడుగుకి మొదలైన అల్లిక... సంసార పడుగుపేకల్లో నేస్తున్న వస్త్రం
వన్నెల్లో ఇమిడిపోయే అనుభవాలు, అంచుల్లో అందమైన చిత్రాల అనుభూతులు
పోగులు కలబడి అక్కడక్కడా పడే ముడులు, ఓరిమితో విడదీసే చిక్కులు
ఉమ్మడి చరిత్రకి చుట్టిన పొరల్లో గతాన్ని తడిమితే తగిలే ఎన్నో గిల్లికజ్జాలు   
కలహాల విసవిసలు - మురిపాల మెరుపులు
విరహాల నిట్టూర్పులు - ప్రణయాల కవ్వింతలు
నీకు నేను నాకు నీవు అంటూ మొదలైన బంధం
చివరకు నీకు నేనే నాకు నీవే అంటూ కడ దాకా నడిచే తోడులో
విశదమయ్యే మంత్రం మూడు ముడుల్లో పడిన బీజం... అదే ఈ వివాహబంధం...
శ్రీరస్తూ శుభమస్తూ అంటూ గడుస్తున్నకొద్దీ మరింత పటిష్టంగా మారిన మా పెళ్లిపుస్తకానికి ఈనాడు 30 సంవత్సరాలు నిండాయి..

Blogger template 'YellowFlower' by Ourblogtemplates.com 2008