మీకో
సంగతి చెప్పనా? నాకు ప్రతీ సంవత్సరం అన్ని పండగలకంటే డిసెంబర్, సెప్టెంబర్ నెలలంటే
చాలా చాలా ఇష్టం. ఎందుకంటారా? డిసెంబర్ లో నా పుట్టినరోజు. సెప్టెంబర్ లో నా JYOTHI 10 పుట్టినరోజు.
అదేంటి
డిసెంబర్ పుట్టినరోజు సంగతి తెలుసు మరి ఈ JYOTHI ఎవరూ అనుకుంటున్నారా.. ఒకటి నేను
ప్రాణం పోసుకుని ఈ లోకంలోకి వచ్చినరోజు.. ఇంకోటి నాలోని భావాలు, ఆలోచనలు,
సంఘర్షణలు అన్నీ అక్షరరూపంగా దాచుకోవడం మొదలుపెట్టి, నేర్చుకుంటూ, నేర్చుకుంటూ,
ఇంకా నేర్చుకుంటూనే ఉన్న నా బ్లాగు పుట్టినరోజు. ఓసోస్ బ్లాగు పుట్టినరోజుకే ఇంత
సీన్ , సినిమా ఉందా అంటారా?? చాలా ఉంది.
సాధారణ గృహిణిగా ( ఈ మాటంటే కోప్పడతారు మా మిత్రులు నారాయణస్వామిగారు) జాలప్రవేశం
చేసి ఈనాడు ప్రపంచవ్యాప్తంగా గుర్తింపు పొందడం గొప్ప కాదేంటి.. అంతేకాక
వ్యక్తిగతంగా కూడా చాలా నేర్చుకుని, మారాను.. ఒకప్పుడు ఎంతో బేలగా, ప్రతీదానికి
భయపడుతూ ఉండేదాన్ని. కాని ఇప్పుడు ఒక రాక్షసిలా మారా.. పని రాక్షసి అని పేరు తెచ్చుకున్నా. నాకు చాలా
ఇష్టమైన గుర్తింపు ఇది..
కష్టాలు
- సుఖాలు, సంతోషం – దుఃఖం, పోరాటాలు –
ఆరాటాలు, ఓటమి – గెలుపు ప్రతీ మనిషికి
అనుభవమే. విజయాలెప్పుడూ కొందరి సొంతం కాదు. నిజాయితీగా కష్టపడితే విజయం ముంగిట
వాలుతుంది. కాని మనం అనుకున్నప్పుడే రాదు. కష్టాల ఆటుపోట్లతో రాటుదేలి మొండిగా
తిరగబడి పనిచేస్తే తప్పకుండా ఫలితం ఉంటుంది. కష్టం విలువ తెలిస్తేనే కదా సుఖం
యొక్క ఆనందాన్ని సంపూర్ణంగా అనుభవించగలుగుతాం..
ఈ సంతోష
సమయంలో ఈ మెట్టవేదాంతం ఎందుకు అనుకుంటున్నారా? పదేళ్ల క్రితం జ్యోతికి ఇప్పటి
జ్యోతివలబోజుకు అస్సలు పోలిక లేదు. అప్పుడు తను ఒకరి కూతురు, ఒకరి భార్య, ఒకరి
అమ్మగానే అందరికీ తెలుసు కాని ఇప్పుడు ??? పిల్లలకోసం అంతర్జాలాన్ని పరిచయం చేసుకుని
, నాకిష్టమైన సంగీతం, సాహిత్యం అన్నింటికి మించి వంటలగురించి తెలియని విశేషాలు
తెలుసుకుంటూ సాగిన పయనం నేటికి పది వత్సరాలు పూర్తి చేసుకుంది. నిజంగా నేను
అంతర్జాలానికి ఎందుకు వచ్చానో కాని ఇలా కలలో కూడా ఆలోచించడానికి సాహసం చేయని
సంఘటనలు, పరిచయాలు కలుగుతున్నాయి. చెప్పాలంటే నా గురించి చెప్పుకుంటే ఏమీ లేదు ..
జీరో... చదువు లేదు, డబ్బు లేదు, ఫ్రెండ్స్ లేరు, సోషల్ సర్కిల్ లేదు. ఏధైనా
చేయడానికి టాలెంట్ లేదు వంట కూడా సరిగా రాదు (ఇప్పటికీ మావారి అభిప్రాయం ఇదే).
నాకున్న ప్రపంచం నాలుగుగోడల ఇల్లు, భర్త, పిల్లలు, వాళ్ల బాధ్యత మాత్రమే. అంతకంటే
ఎక్కువ ఏమీ చేయలేనుగాక చేయలేను అని నిర్ణయించేసుకున్నాన్నమాట. వార పత్రికలు,
సీరియళ్లు, కుట్లు అల్లికలు, ఇంతే జీవితం. కొన్నేళ్లైతే పిల్లలు, వాళ్లు పిల్లలను
చూసుకోవడం తప్ప ఇంకేమీ లేదు అనుకునేదాన్ని.
కాని
ఆ పైవాడు అలా అనుకోలేదు. నాకంటూ ఒక రాత
రాసిపెట్టాడు. దానికంటే ముందు కొన్ని కాదు చాలా పరీక్షలు పెట్టాడు. చావు తప్ప
గత్యంతరం లేదు అన్న స్టేజ్ కు తీసుకువెళ్లాడు. ఆ తర్వాతే నా పయనాన్ని
మార్చాడు. ఒకప్పుడు అసాధ్యం, అసంభవం
అనుకున్నవి ఒకటొకటి నాకు సుసాధ్యం చేసాడు. నిజంగా ఇది నా నమ్మకం.. ఆనాటి జ్యోతికి
చెప్పుకోవడానికి ఏమీ లేదు. కాని ఈనాటి జ్యోతి వలబోజుకు చెప్పడానికి ఒక పదం
సరిపోవడం లేదు. ఇది అతిశయోక్తి, సొంతడబ్బా కాదండి. ఈ మధ్య కొందరు మిత్రులు మీరేం
చేస్తారు, మీ పేరు పక్కన ఏమని రాయాలి? బ్లాగర్, రైటర్, ఫుడ్ కాలమ్నిస్ట్, ఎడిటర్,
కుక్ బుక్ ఆథర్, పబ్లిషర్ .. ఏదని రాయము అన్నారు. జస్ట్ జ్యోతి వలబోజు చాలని
చెప్తున్నాను..
ఎన్నో
చెప్పాలని ఉంది. అదేంటోగాని నాకు జ్ఞాపకశక్తి చాలా ఎక్కువే అనుకుంటా. చాలా విషయాలు
ఎప్పటికీ గుర్తుంటాయి.. ఇక నా జీవితం గురించి చేసిన ఈ పోరాటంలో జరిగిన ఎన్నో విషయాలు అస్సలంటే అస్సలు
మర్చిపోలేదు. అవన్నీ రాయాలంటే ఓ నవల
తయారవుతుంది. ఆ సోదంతా వద్దుగాని..
నేను నాటినుండి నేటివరకు ఇన్నివిధాలుగా
ఎదగడానికి నన్ను ప్రోత్సహించి, సహాయపడిన ఎందరో మహానుభావులకు మనఃపూర్వక వందనాలు.
బ్లాగుల్లో, ఫేస్ బుక్కులో , మీడియాలో, పబ్లిషింగ్ రంగంలో ఎంతో
తోడ్పాటునిచ్చినవారందరికీ కృతజ్ఞతలు తెలియచేసుకుంటున్నాను. అలాగే నా మీద ఈర్ష్య,
కోపంతో విమర్శించినవాళ్లకు కూడా థాంక్స్.. తాత్కాలికంగా బాధ కలిగిన మరింత కసిగా
ముందుకు సాగడానికి దోహదపడ్డారు కదా... ఈ పబ్లిషింగ్ వల్ల కూడా మంచి పేరు
లభించింది... గొప్పగొప్పవాళ్ల పరిచయాలు
కలిగాయి.. మంచి పుస్తకాల ప్రచురణ చేయడం చాలా సంతృప్తిగా ఉంది.. ఎంతోమంది ప్రముఖ
రచయితల పుస్తకాలు అచ్చువేయడం. వంగూరి వారి ప్రచురణల బాధ్యత, వంశీ ఇంటర్నేషనల్ కోసం
కూడా వర్క్ చేయడం నా అదృష్టంగా భావిస్తున్నాను.
ఏ
సమయమైనా నేను పిలవగానే, అడగగానే సలహాలిచ్చి, సాంత్వననిచ్చే ఆత్మీయ మిత్రులు నాకు
అంతర్జాలం ద్వారానే లభించడం ఒక వరం..
ఎన్ని
విజయాలు, అభినందనలు వచ్చినా నన్ను నన్నుగా నిలబెట్టిన నా బ్లాగు “జ్యోతి” ఎప్పటికీ ఋణపడి ఉంటాను.
నా పుట్టినరోజుతో పాటు నా బ్లాగు
పుట్టినరోజు కూడా నాకు చాలా ముఖ్యమైనది... నా బ్లాగు సుందరి “ జ్యోతి” నన్ను నేను పరిశీలించుకుని, విమర్శించుకుని, విశ్లేషించుకునేలా చేసి ఆ భావాలను అక్షరాలలో
నిక్షిప్తం చేసుకునేలా చేసింది. ఎన్నో అందమైన భావాలకు నిలయమైంది. వివిధ సందర్భాలలో
నా సంఘర్షణ, నా
స్పందన అన్నీ తనలో దాచుకుంది. అప్పుడప్పుడు నాలోని వేదనకు, ప్రశ్నలకు చర్చావేదికగా మారింది.. నాకు
నచ్చిన పాటలతో సరాగాలాడింది. పద్యాల ఆటలాడింది. బొమ్మలతో మాటలాడింది. భక్తిసాగరంలో
ఓలలాడించింది.. నాకంటూ ఒక లక్ష్యాన్ని నిర్ధేశించుకుని ఆ దిశగా ప్రణాళికాబద్ధంగా
అడుగులేసేలా చేసింది నా బ్లాగు.. అందుకే నిరంతరం నన్ను నేను నా బ్లాగులో చూసుకుంటూ
ఉంటాను....
Happy 10th Anniversary JYOTHI….
మరో
ముఖ్య విషయం మీతో పంచుకోవాలనుకుంటున్నాను. దాదాపు పది సంవత్సరాలుగా వివిధ పత్రికల్లో(వార్త, చినుకు తప్ప) వ్యాసాలు,
వంటలు, కవర్ స్టోరీలు రాస్తూ ఉన్నాను.
అంతేకాక అంతర్జాల పత్రిక సంపాదకురాలిగా
ప్రెస్ క్లబ్ అప్ హైదరాబాదులో ఫ్రీలాన్స్ జర్నలిస్టుగా మెంబర్ షిప్
వచ్చింది..(అంటే నాకంటూ ఒక బండి కొనుక్కుంటే PRESS అన్న స్టిక్కర్
పెట్టుకోవచ్చన్నమాట..భలే ఉంటుంది కదా )
మరో
అద్భుతాన్ని త్వరలో పంచుకుంటాను..
